maandag 16 januari 2017

Blue Monday!

Ik las in de krant dat het vandaag weer Blue Monday is! Wat fijn want....toevallig is blauw mijn lievelingskleur! Komt dat even goed uit!
Ik houd van dat schattige baby-blue........



Ik houd van bloemetjes-blue buiten.....






En van bloemetjes-blue binnen......

























Ik houd van the blue sky.....





.......van blue houses.....



.....van blue chairs in the garden.....(niet van mij)











Kortom.....blue is toch wel mijn favoriete kleur....maakt niet uit wat er blue is!





























Maar.....die Blue Monday heeft dus niets met mijn favoriete kleur te maken en ook niet met de blauwe maandag dat ik naar de sportschool ben geweest!
Nee.....het schijnt de meest deprimerende dag van het jaar te zijn....!!
De feestdagen zijn voorbij...de goede voornemens zijn intussen al weer mislukt....de dagen zijn kort en donker...het salaris is nog niet gestort en de blauwe brieven vallen in de brievenbus! Kortom.... het is een tijd of in ieder geval een dag om depressief van te worden!
Dat is verplicht want het wordt niet voor niks zo genoemd..... het is nl. de bedoeling dat je lekker tegen elkaar gaat klagen en zeuren.......en dan diep-triest naar elkaar gaat zitten kijken met van die lodderige ogen..... met je hoofd gebogen over straat loopt en vooral NIET LACHEN!

Gelukkig is ie bijna voorbij en kun je morgen weer gewoon doen.
Maar laten we wel wezen: een depressie is wel even wat anders dan een Blue Monday!
Een depressie duurt lang en het kost veel tijd en hard werken om daar weer uit te komen! Dus....het is allemaal gewoon maar flauwekul!!
Ik moet zeggen dat de twee eerste maanden van het jaar ook niet mijn favoriete tijd is maar laten we ons niks laten wijsmaken: elke dag heeft genoeg aan zichzelf zou mijn oma zeggen.

Daarom ga ik maar even positief denken:

* Het is alweer de tijd dat het om 5 uur nog licht buiten is!
* Nog maar 68 dagen en de zomertijd gaat weer in! (niet natellen graag)
* Nog maar 2 maanden en ik ben weer jarig!
* Over een paar dagen hebben we vriendenweekend!
* Morgen mag ik weer op 2 kleinkinderen passen!
* De sneeuwklokjes piepen al weer boven de grond!
* Ik heb bijna de Blue Monday weer overleefd en jullie ook!


vrijdag 30 december 2016

veel grijs en lichtpuntjes....

Zo, daar ben ik dan eindelijk weer....dat werd toch wel eens tijd!
Wat kregen we fijne reacties van jullie op de laatste post: hartelijk bedankt!
Het is zo fijn om, als het even niet zo meezit, lieve mensen om je heen te hebben: familie, vrienden en buren maar ook jullie woorden deden mij goed!
Gelukkig gaat alles nu weer wat beter bij ons......nadat de wond in het been van Piet zo ver dicht was dat we de thuiszorg niet meer nodig hadden gingen we er even voor een midweek tussenuit naar Zeeland. Daar heb je, na zo'n enerverende tijd, wel even behoefte aan!
Even iets anders, even geen zorgen, even ontspanning....
En wat hadden we daar prachtig weer: echt nog terrasjesweer.....heerlijk!






Helaas kreeg hij na een paar dagen hoge koorts en besloten we om snel weer naar huis te gaan.
In het ziekenhuis bleek hij een flinke ontsteking op de plek te hebben waar de lympheklier uit gehaald was.
Hij moest daardoor een aantal dagen opgenomen worden en aan het infuus.....jammer, want het ging zo goed!
Daarna weer 6 weken twee keer per dag hulp van de thuiszorg.....wel weer een aanslag op je privacy maar wat hebben ze ons weer fantastisch geholpen!
Nu gaat het gelukkig beter: hij kan weer wat lopen en fietsen dus we pakken de draad weer op......
Een paar weken geleden werden we uitgenodigd door vrienden om een paar dagen met hen mee naar hun vakantiehuis in Duitsland te gaan.....daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen!
Maar het weer zat niet mee......grijs, grijs en nog eens grijs!
Gelukkig hadden we veel plezier met elkaar, genoten van de plaatselijke kleine kerstmarkt en de leuke plaatsen die we daar bezochten.




















Vorige week kreeg ik een uitnodiging van mijn schoonzus om 2 dagen mee naar Schoorl te gaan: ze had een hotelkamer geboekt voor hun gezin maar de kinderen bleken nog geen vakantie te hebben..... Tja, daar zeg ik natuurlijk ook geen nee tegen! En ook daar zat het weer niet mee: grijs, grijs en nog eens grijs! We beginnen er intussen aan te wennen!







Hier horen aan de overkant een rijtje huizen zichtbaar te zijn! Maar gelukkig zijn er veel ontsnappingsmogelijkheden.......de cappuccino met appeltaart maakte alles goed! En we hadden een paar gezellige dagen in het noorden! Naar Bergen om lekker uit eten te gaan en naar Haarlem om te winkelen.
Je zult het niet geloven maar: ik heb niks gekocht!! Leuke winkels hoor maar aan kleding kopen heb ik een hekel en kerstspullen heb ik toch al genoeg! De hofjes bekijken vonden we veel leuker....natuurlijk weer samen met koffie en iets lekkers.

Gisteren gingen we even naar de hei....hier thuis was het nog redelijk helder maar daar aangekomen.... wat dacht je wat: geen hei te zien of je moest er met een vergrootglas gaan zoeken!






Je zou er toch somber van worden! Zelfs de schapen kijken een beetje mistig voor zich uit!

Gelukkig heeft dit weer, wanneer de zon gaat schijnen en het gevroren heeft, ook z'n mooie kanten! De wereld ziet er ineens veel vrolijker uit!







                                                               En zo zie je dan ook de lichtpuntjes weer.... binnen:


























     

                                                                                  ......en ook buiten!



                                                       En hoop je dat je ook een lichtpuntje voor een ander kunt zijn:



                                                          Ik wens jullie heel veel lichtpuntjes in 2017 toe!











maandag 19 september 2016

´t was zo stil in mij....

Het was zo stil in mij....ik had nergens woorden voor....

Dit zijn bijna de woorden van een lied dat Van Dik Hout zingt alleen wordt het daar gezongen in de tegenwoordige tijd. Ik schrijf het in de verleden tijd omdat het nu niet meer zo stil in mij is.....
Op mijn blog was het ook stil, ik heb al een poosje geen post geplaatst en dat had zo zijn reden.

Ik schrijf eigenlijk weinig echte privé-zaken op mijn blog, het blijft bij de gewone huis/tuin en keukendingen die ik met een beetje humor probeer te verwoorden. En dan lijkt het natuurlijk of we hier bij vanalleswatinhuisentuin altijd gelukkig, vol tevredenheid en zonder verdriet ons leven doorkomen!
Niks is minder waar maar onze narigheid houden we toch maar privé...

Toch heb ik nu de stoute schoenen maar aangetrokken en wil jullie vertellen waarom het even stil was. Dit ook naar aanleiding van een andere blogger die op haar post ook wat vertelde over haar thuissituatie.
Toen ik dat las dacht ik; ik ga dat toch ook maar proberen.
Jullie mogen ook wel weten waarom ik niet reageer op jullie verhalen (want daar ben ik meestal aardig trouw in) en nog geen post geschreven heb.

Na onze vakantie bleek mijn man een veranderende moedervlek op zijn bovenbeen te hebben. De arts in het ziekenhuis deed er redelijk laconiek over toen hij een klein stukje weghaalde om te laten onderzoeken.
We dachten zelf ook dat het wel mee zou vallen en op de dag van de uitslag zouden we er even heen gaan om de hechtingen eruit te laten halen en daarna zouden we lekker gaan fietsen....
Nee dus....... meneer, ik moet u vertellen dat u een kwaadaardig melanoom heeft! Pats boem!
En 5 minuten daarna zit je in de mallemolen van het patiënt zijn: direct door naar de oncoloog om allerlei afspraken te maken.
Kortom; je leven staat op z´n kop!
Een operatie volgde waarbij een groot stuk uit zijn bovenbeen werd weggehaald en een stukje van de poortwachtersklier. Het stuk daarvan zou onderzocht worden op uitzaaiingen en daarna volgden er 10 dagen van spanning over de uitslag! We probeerden er positief mee om te gaan maar een ieder die dit al eens heeft meegemaakt weet dat er toch allerlei scenario´s door je hoofd spoken!
Op de dag van de uitslag vertelde de arts gelukkig direct de goede uitslag: u heeft geen uitzaaiingen!!
Wat een goed bericht! En wat zijn we blij en dankbaar dat we dit te horen kregen!

In zo´n tijd, waarin voor ons de wereld even stilstond, realiseer je je weer hoe blij je kunt zijn met zoveel lieve mensen om je heen; de kinderen, de familie, de vrienden, de buren.....aan liefde en aandacht geen gebrek!
De mensen die er in die tijd voor ons waren kunnen we in een gouden lijstje plakken, evenals die lieve vrouwen van de thuiszorg. Wat een kanjers!!
En nu? Het gaat steeds beter met zijn been, langzaam maar zeker gaat de wond dicht en daar zijn we heel blij mee! Maar binnenin ons zit nog steeds een stukje van de afgelopen tijd wat er soms even uitkomt: die angst en spanning ben je maar niet zomaar kwijt!
En de humor? Die is er in ons gezin ook nog steeds....dat maakt alles wat luchtiger.
Piet dacht op een gegeven moment dat hij wel 5 kilo was afgevallen waarop zoonlief zei; ja zo kan ik het ook.... je laat 5 kilo uit je been weghalen....natuurlijk ben je dan afgevallen!
En ons motto voor de toekomst kregen we van een vriendin die ook kanker heeft gehad......



Wanneer je niet mag lopen word je wereld wel erg klein.....maar wat boften we toch met het weer van de afgelopen tijd! Er was nu wat meer ruimte dan alleen de huiskamer om te zitten, buiten zitten met mooi weer is toch wel iets anders dan binnen in de regen! Wij hebben het, ondanks dat het soms heel heet was, toch wel fijn gevonden.
We genoten ook van de kleine dingen om ons heen.......


                                             het mooie zonlicht dat naar binnen scheen......



                                                                       .......die heerlijke tuin.........



                                                                  ..........lekker lezen met een wijntje......





                                                                        ......en onze mooie hortensia´s.


                                     En dan besef je weer hoeveel je van elkaar houd en hoe goed we het met elkaar hebben!!
                                                                          Proost op het leven!

                                                                       

donderdag 11 augustus 2016

Ha....vakantie!

Ha....vakantie! Oh, wat kan je je daar voor die tijd op verheugen....voorpret is zo leuk!
Maar wat kan dat soms tegenvallen.....er kan zoveel gebeuren in een paar weken....
Hier een paar zaken waar je aan moet denken wil je het leuk houden..... sommige gebeurtenissen zijn toeval en sommige hebben te maken met "dekop-erbijhouden".
En wij hebben nog wel eens last van "dekop-erNIETbijhouden"!

* Ga dus nooit, als je met het vliegtuig gaat, thuis nog met je jongste zoon dollen op weg naar de auto want dan vergeet je de tas waar de belangrijke papieren inzitten (ook de tickets) en...... daar kom je dan pas bij de garage van Schiphol achter!
Dus moet zoonlief een (hele dure) taxi bestellen om alles op het laatste nippertje te komen brengen!
En dan moet je daarna heel hard rennen door de gangen van Schiphol!! (dit was een aantal jaren geleden....nu zouden we het vliegtuig missen! )

* Zorg er voor dat je nooit met de caravan een lekke band krijgt op de rondweg van Parijs....niet leuk!
En lach dan niet te hard als manlief op de rondweg van Antwerpen zegt dat de andere band ook lek is....want dat is dan geen grapje en héééél vervelend!!

* Ga nooit naar Oostenrijk met een auto (met caravan) die de heuvels van het Sauerland niet op kan. Je bent dan een hele dag bezig langs garages te gaan (met 3 kleine kinderen) en na 3x moet je alsnog opgehaald worden door de ADAC (wat onze jongens natuurlijk geweldig vonden!)
Laat je man dan ook niet van de zenuwen tegen de mannen van de ADAC zeggen: "mein wagen bumst so" want dan liggen ze daar in een deuk want bumsen betekent in Duitsland toch echt wat anders dan "stotteren"!
En wanneer 's avonds om een uur of 8 blijkt dat alles komt van een verstopt benzinefiltertje van, toendertijd, 1.50 gulden.....dan ben je niet blij!

* Zorg er voor dat je nooit naar een Franse dokter moet want die spreekt en verstaat (??) geen engels. En ga dan, als vrouw, nooit voor een schimmelinfectie op een bepaalde plaats want zie dat maar eens uit te leggen! Maar we hebben er nu het wel iets op bedacht: mocht het je overkomen zeg dan maar dat je last hebt van "une infection de cheval blanc"....haha! (voor de niet franssprekenden onder jullie: een infectie van een wit paard)

* Vergeet nooit het kinderbedje en kom daar vlak voor de grens pas achter.....moet je met de caravan Maastricht in om naar de V&D te gaan om alsnog ééntje te kopen.

* Laat nooit, als je in Spanje de boodschappen doet, de klep van de auto open staan om alle spullen er in te doen. Je hebt last van je tasje en zet die er even naast....dan komt er een aardige man die je er op wijst dat je band lek is..... en je loopt mee naar de voorkant (gracias meneeer....heel aardig van u om dat te vertellen!) want dan kom je tot de ontdekking dat je geen tasje met sleutels, paspoort en portemonnee meer hebt.....en dat kost dan héél veel tijd om alles te regelen! En de spaanse politie spreekt geen woord engels!

Maar soms zijn er momenten in de vakantie die toch erger zijn dan al die praktische zaken die mis kunnen gaan: vijf jaar geleden kreeg mijn man hartklachten op een berg in midden-Frankrijk.
Hij werd met een helicopter naar het dichtbijzijndse ziekenhuis vervoert. Ik moest er achteraan in onze eigen auto en het was een heel eind rijden....
En dan mag ik wel eens klagen over die Fransen, maar in nood zie je dat ook daar hele lieve mensen bestaan! Een Frans echtpaar vertelde dat ze naar dezelfde plaats moesten en dat ik achter hen aan kon rijden. Ze brachten me tot op de parkeerplaats van het ziekenhuis..... gaven me een briefje met tel.nr en zeiden dat ik ze kon bellen wanneer er iets was! Zo lief!
Gelukkig kwam alles goed en hoefde hij maar 5 dagen in het ziekenhuis te liggen....maar spannend was het wel!

Gelukkig hebben we ook leuke vakantie-ervaringen hoor.....
Denk maar aan de vide-greniers: oh.... wat kan ik daar van genieten!
Afgelopen vakantie viel mijn oog zo'n markt op 2 grote potten en vroeg: combien coute cela? (jaja....stuur mij maar op pad!) en de man zei: €5 per stuk! Ik geloofde mijn oren niet, verborg mijn hebberige blik en zei heel nonchalant: doe ze alle twee maar....
Later kwam er nog een bovenstuk van een oude kast bij en een kruik waarvan de mevrouw niet wist wat het was......
Maakt niet uit.....voor €1.50 neem ik 'm wel van u over!
Yes (eh, oui)....mijn slag geslagen!!







Verder zijn er langs de Loire genoeg kastelen te bekijken..... We gingen naar het Chateau de Chaumont sur Loire waar ze ook veel tuinen hadden omdat er een soort Floriade was: twee vliegen in één klap!
Er waren mooie tuinen bij, sommigen waren wel heel modern maar de vaste tuin bij het kasteel vond ik toch de mooiste! Zulke mooie, op elkaar afgestemde kleurencombinaties....dat zou ik in mijn eigen tuin ook wel willen!









































In Amboise was het kasteel waar Leonardo Da Vinci de laatste jaren van zijn leven heeft gewoond. Ze hadden er een tentoonstelling bij van al zijn technische vondsten en zijn schilderijen.
Je verbaast je als je ziet dat heel veel van zijn ideeën nu nog in gebruik zijn en hij dat toch heel lang geleden had bedacht....hij was echt een genie!
De schilderijen waren op doorzichtige doeken gemaakt waardoor je de bomen er achter ook kon zien.....heel bijzonder!



                                                         De Mona Lisa....in spiegelbeeld tussen de bomen.

Ook wilde ik nog graag naar de tuinen van Monet. Tja....doe dat niet in het hoogseizoen want dan is het er heéél druk: drie kwartier om een kaartje te kunnen kopen ( echt frans: 1 kassa is open en als je het kaartje gekocht hebt staat er een mevrouw naast de kassa om het weer door te scheuren.....huh....wat is de zin hier van?)
Dan is de tuin ook nog vol met chinezen en japanners die allemaal een selfie willen maken.....ze zien geen tuin....ze bekijken alleen zichzelf!
Daarom viel het een beetje tegen: de tuin was mooi maar de volgende keer ga ik in juni. Dan bloeien de rozen en de blauwe regen zoals op zijn schilderijen.....
Toch is het een paar keer gelukt om een foto zonder selfiemakende toeristen te maken....kostte wel wat moeite hoor!



                                                                       Niet naar links kijken.....dan zie je ze niet!


                                                             Hè jammer....mislukt! Toch nog een paar toeristen op de foto!



Aan het einde van de vakantie vonden we nog een leuk opknappertje voor onze jongste zoon die al 6 jaar bezig is om zijn oude huis te verbouwen.......een "vondst" staat er op het huis. Nou dat was het zeker!






En nu zijn we alweer een poosje thuis.....leuk om de foto's te zien...... genieten van de mooie herinneringen..... blij zijn dat we sinds een paar jaar weer naar het buitenland durfden sinds het ziekenhuisverhaal, en weer genieten van ons eigen huis en tuin met het geruste gevoel dat alle familie weer op z'n stek is!