maandag 19 september 2016

´t was zo stil in mij....

Het was zo stil in mij....ik had nergens woorden voor....

Dit zijn bijna de woorden van een lied dat Van Dik Hout zingt alleen wordt het daar gezongen in de tegenwoordige tijd. Ik schrijf het in de verleden tijd omdat het nu niet meer zo stil in mij is.....
Op mijn blog was het ook stil, ik heb al een poosje geen post geplaatst en dat had zo zijn reden.

Ik schrijf eigenlijk weinig echte privé-zaken op mijn blog, het blijft bij de gewone huis/tuin en keukendingen die ik met een beetje humor probeer te verwoorden. En dan lijkt het natuurlijk of we hier bij vanalleswatinhuisentuin altijd gelukkig, vol tevredenheid en zonder verdriet ons leven doorkomen!
Niks is minder waar maar onze narigheid houden we toch maar privé...

Toch heb ik nu de stoute schoenen maar aangetrokken en wil jullie vertellen waarom het even stil was. Dit ook naar aanleiding van een andere blogger die op haar post ook wat vertelde over haar thuissituatie.
Toen ik dat las dacht ik; ik ga dat toch ook maar proberen.
Jullie mogen ook wel weten waarom ik niet reageer op jullie verhalen (want daar ben ik meestal aardig trouw in) en nog geen post geschreven heb.

Na onze vakantie bleek mijn man een veranderende moedervlek op zijn bovenbeen te hebben. De arts in het ziekenhuis deed er redelijk laconiek over toen hij een klein stukje weghaalde om te laten onderzoeken.
We dachten zelf ook dat het wel mee zou vallen en op de dag van de uitslag zouden we er even heen gaan om de hechtingen eruit te laten halen en daarna zouden we lekker gaan fietsen....
Nee dus....... meneer, ik moet u vertellen dat u een kwaadaardig melanoom heeft! Pats boem!
En 5 minuten daarna zit je in de mallemolen van het patiënt zijn: direct door naar de oncoloog om allerlei afspraken te maken.
Kortom; je leven staat op z´n kop!
Een operatie volgde waarbij een groot stuk uit zijn bovenbeen werd weggehaald en een stukje van de poortwachtersklier. Het stuk daarvan zou onderzocht worden op uitzaaiingen en daarna volgden er 10 dagen van spanning over de uitslag! We probeerden er positief mee om te gaan maar een ieder die dit al eens heeft meegemaakt weet dat er toch allerlei scenario´s door je hoofd spoken!
Op de dag van de uitslag vertelde de arts gelukkig direct de goede uitslag: u heeft geen uitzaaiingen!!
Wat een goed bericht! En wat zijn we blij en dankbaar dat we dit te horen kregen!

In zo´n tijd, waarin voor ons de wereld even stilstond, realiseer je je weer hoe blij je kunt zijn met zoveel lieve mensen om je heen; de kinderen, de familie, de vrienden, de buren.....aan liefde en aandacht geen gebrek!
De mensen die er in die tijd voor ons waren kunnen we in een gouden lijstje plakken, evenals die lieve vrouwen van de thuiszorg. Wat een kanjers!!
En nu? Het gaat steeds beter met zijn been, langzaam maar zeker gaat de wond dicht en daar zijn we heel blij mee! Maar binnenin ons zit nog steeds een stukje van de afgelopen tijd wat er soms even uitkomt: die angst en spanning ben je maar niet zomaar kwijt!
En de humor? Die is er in ons gezin ook nog steeds....dat maakt alles wat luchtiger.
Piet dacht op een gegeven moment dat hij wel 5 kilo was afgevallen waarop zoonlief zei; ja zo kan ik het ook.... je laat 5 kilo uit je been weghalen....natuurlijk ben je dan afgevallen!
En ons motto voor de toekomst kregen we van een vriendin die ook kanker heeft gehad......



Wanneer je niet mag lopen word je wereld wel erg klein.....maar wat boften we toch met het weer van de afgelopen tijd! Er was nu wat meer ruimte dan alleen de huiskamer om te zitten, buiten zitten met mooi weer is toch wel iets anders dan binnen in de regen! Wij hebben het, ondanks dat het soms heel heet was, toch wel fijn gevonden.
We genoten ook van de kleine dingen om ons heen.......


                                             het mooie zonlicht dat naar binnen scheen......



                                                                       .......die heerlijke tuin.........



                                                                  ..........lekker lezen met een wijntje......





                                                                        ......en onze mooie hortensia´s.


                                     En dan besef je weer hoeveel je van elkaar houd en hoe goed we het met elkaar hebben!!
                                                                          Proost op het leven!

                                                                       

donderdag 11 augustus 2016

Ha....vakantie!

Ha....vakantie! Oh, wat kan je je daar voor die tijd op verheugen....voorpret is zo leuk!
Maar wat kan dat soms tegenvallen.....er kan zoveel gebeuren in een paar weken....
Hier een paar zaken waar je aan moet denken wil je het leuk houden..... sommige gebeurtenissen zijn toeval en sommige hebben te maken met "dekop-erbijhouden".
En wij hebben nog wel eens last van "dekop-erNIETbijhouden"!

* Ga dus nooit, als je met het vliegtuig gaat, thuis nog met je jongste zoon dollen op weg naar de auto want dan vergeet je de tas waar de belangrijke papieren inzitten (ook de tickets) en...... daar kom je dan pas bij de garage van Schiphol achter!
Dus moet zoonlief een (hele dure) taxi bestellen om alles op het laatste nippertje te komen brengen!
En dan moet je daarna heel hard rennen door de gangen van Schiphol!! (dit was een aantal jaren geleden....nu zouden we het vliegtuig missen! )

* Zorg er voor dat je nooit met de caravan een lekke band krijgt op de rondweg van Parijs....niet leuk!
En lach dan niet te hard als manlief op de rondweg van Antwerpen zegt dat de andere band ook lek is....want dat is dan geen grapje en héééél vervelend!!

* Ga nooit naar Oostenrijk met een auto (met caravan) die de heuvels van het Sauerland niet op kan. Je bent dan een hele dag bezig langs garages te gaan (met 3 kleine kinderen) en na 3x moet je alsnog opgehaald worden door de ADAC (wat onze jongens natuurlijk geweldig vonden!)
Laat je man dan ook niet van de zenuwen tegen de mannen van de ADAC zeggen: "mein wagen bumst so" want dan liggen ze daar in een deuk want bumsen betekent in Duitsland toch echt wat anders dan "stotteren"!
En wanneer 's avonds om een uur of 8 blijkt dat alles komt van een verstopt benzinefiltertje van, toendertijd, 1.50 gulden.....dan ben je niet blij!

* Zorg er voor dat je nooit naar een Franse dokter moet want die spreekt en verstaat (??) geen engels. En ga dan, als vrouw, nooit voor een schimmelinfectie op een bepaalde plaats want zie dat maar eens uit te leggen! Maar we hebben er nu het wel iets op bedacht: mocht het je overkomen zeg dan maar dat je last hebt van "une infection de cheval blanc"....haha! (voor de niet franssprekenden onder jullie: een infectie van een wit paard)

* Vergeet nooit het kinderbedje en kom daar vlak voor de grens pas achter.....moet je met de caravan Maastricht in om naar de V&D te gaan om alsnog ééntje te kopen.

* Laat nooit, als je in Spanje de boodschappen doet, de klep van de auto open staan om alle spullen er in te doen. Je hebt last van je tasje en zet die er even naast....dan komt er een aardige man die je er op wijst dat je band lek is..... en je loopt mee naar de voorkant (gracias meneeer....heel aardig van u om dat te vertellen!) want dan kom je tot de ontdekking dat je geen tasje met sleutels, paspoort en portemonnee meer hebt.....en dat kost dan héél veel tijd om alles te regelen! En de spaanse politie spreekt geen woord engels!

Maar soms zijn er momenten in de vakantie die toch erger zijn dan al die praktische zaken die mis kunnen gaan: vijf jaar geleden kreeg mijn man hartklachten op een berg in midden-Frankrijk.
Hij werd met een helicopter naar het dichtbijzijndse ziekenhuis vervoert. Ik moest er achteraan in onze eigen auto en het was een heel eind rijden....
En dan mag ik wel eens klagen over die Fransen, maar in nood zie je dat ook daar hele lieve mensen bestaan! Een Frans echtpaar vertelde dat ze naar dezelfde plaats moesten en dat ik achter hen aan kon rijden. Ze brachten me tot op de parkeerplaats van het ziekenhuis..... gaven me een briefje met tel.nr en zeiden dat ik ze kon bellen wanneer er iets was! Zo lief!
Gelukkig kwam alles goed en hoefde hij maar 5 dagen in het ziekenhuis te liggen....maar spannend was het wel!

Gelukkig hebben we ook leuke vakantie-ervaringen hoor.....
Denk maar aan de vide-greniers: oh.... wat kan ik daar van genieten!
Afgelopen vakantie viel mijn oog zo'n markt op 2 grote potten en vroeg: combien coute cela? (jaja....stuur mij maar op pad!) en de man zei: €5 per stuk! Ik geloofde mijn oren niet, verborg mijn hebberige blik en zei heel nonchalant: doe ze alle twee maar....
Later kwam er nog een bovenstuk van een oude kast bij en een kruik waarvan de mevrouw niet wist wat het was......
Maakt niet uit.....voor €1.50 neem ik 'm wel van u over!
Yes (eh, oui)....mijn slag geslagen!!







Verder zijn er langs de Loire genoeg kastelen te bekijken..... We gingen naar het Chateau de Chaumont sur Loire waar ze ook veel tuinen hadden omdat er een soort Floriade was: twee vliegen in één klap!
Er waren mooie tuinen bij, sommigen waren wel heel modern maar de vaste tuin bij het kasteel vond ik toch de mooiste! Zulke mooie, op elkaar afgestemde kleurencombinaties....dat zou ik in mijn eigen tuin ook wel willen!









































In Amboise was het kasteel waar Leonardo Da Vinci de laatste jaren van zijn leven heeft gewoond. Ze hadden er een tentoonstelling bij van al zijn technische vondsten en zijn schilderijen.
Je verbaast je als je ziet dat heel veel van zijn ideeën nu nog in gebruik zijn en hij dat toch heel lang geleden had bedacht....hij was echt een genie!
De schilderijen waren op doorzichtige doeken gemaakt waardoor je de bomen er achter ook kon zien.....heel bijzonder!



                                                         De Mona Lisa....in spiegelbeeld tussen de bomen.

Ook wilde ik nog graag naar de tuinen van Monet. Tja....doe dat niet in het hoogseizoen want dan is het er heéél druk: drie kwartier om een kaartje te kunnen kopen ( echt frans: 1 kassa is open en als je het kaartje gekocht hebt staat er een mevrouw naast de kassa om het weer door te scheuren.....huh....wat is de zin hier van?)
Dan is de tuin ook nog vol met chinezen en japanners die allemaal een selfie willen maken.....ze zien geen tuin....ze bekijken alleen zichzelf!
Daarom viel het een beetje tegen: de tuin was mooi maar de volgende keer ga ik in juni. Dan bloeien de rozen en de blauwe regen zoals op zijn schilderijen.....
Toch is het een paar keer gelukt om een foto zonder selfiemakende toeristen te maken....kostte wel wat moeite hoor!



                                                                       Niet naar links kijken.....dan zie je ze niet!


                                                             Hè jammer....mislukt! Toch nog een paar toeristen op de foto!



Aan het einde van de vakantie vonden we nog een leuk opknappertje voor onze jongste zoon die al 6 jaar bezig is om zijn oude huis te verbouwen.......een "vondst" staat er op het huis. Nou dat was het zeker!






En nu zijn we alweer een poosje thuis.....leuk om de foto's te zien...... genieten van de mooie herinneringen..... blij zijn dat we sinds een paar jaar weer naar het buitenland durfden sinds het ziekenhuisverhaal, en weer genieten van ons eigen huis en tuin met het geruste gevoel dat alle familie weer op z'n stek is!




dinsdag 2 augustus 2016

Vakantie stress....

Vakantiestress...daar hebben wij helemaal geen last van!
Want vakantie is er juist voor om te "ontstressen" toch! Heerlijk luieren, lezen, fietsen, wandelen, lekker eten en nog meer zaken die het leven zo aangenaam maken....
Toch....het reizen op zich schijnt één van de stressvolste bezigheden te zijn....huh, echt waar? Ja, echt waar!
En natuurlijk, ik wil eerlijk zijn, hebben wij daar ook wel eens last van.....zoals dit jaar in Frankrijk.
Het klaar maken voordat we weggaan is totaal geen punt: dat doen we heerlijk relaxed, zonder gemopper over van alles en nog wat (hi,hi) maar.... eenmaal op weg gebeurt er altijd van alles:

In het noorden rijden we een stukje snelweg omdat we even wat willen opschieten en Noord-Frankrijk is tenslotte niet het mooiste stukje van het land. Meestal rijden we op de N-wegen: we vinden dat mooier en rustiger want in de vakantie hebben we toch geen haast!
Langs de snelweg zijn ze bezig met de bermen te maaien, moet tenslotte ook gebeuren......
Maar de Fransen hebben dan de gewoonte om, ook tijdens de drukke vakantietijd, ongeveer 20 km af te zetten zodat we niet te dicht langs hen rijden.
Kilometers-lang zie je echter geen kip aan het werk, laat staan een bermmaaier.....zeker ook vakantie?
Één baan is vrij en aan de zijkant staan pilonnen. We rijden er met een rustig gangetje langs tot we ontdekken dat we een afslag nemen die we helemaal niet moeten hebben!! En dan kun je dus niet meer terug!
Grrr....de volgende afslag is 30 km verderop!
En we moesten al bijna gaan tanken.....gevolg: 80 km extra rijden (ook nog naar een plaatsje met een supermarkt want alleen daar hebben Fransen een benzinepomp!) en meer dan een uur vertraging!
Maar we hebben geen last van stress hoor! Helemaal niet....
De zon schijnt en we gaan verder richting Bourgondië via een N weg en komen door allemaal mooie plaatsjes....ons hoor je niet klagen!





We gaan in Bourgondië een paar dagen fietsen en genieten van het feit dat het in ons landje regent en koud is en wij een heerlijke temperatuur hebben met een zonnetje erbij ....sorry!

Er zijn daar veel fietspaden gemaakt, ook over oude spoorbanen die heel goed te fietsen zijn. Een aantal jaren geleden waren we hier ook voor een paar dagen maar komen nu in plaatsen die enorm veranderd zijn: de winkeltjes zijn verdwenen, huizen zijn gesloopt of dichtgetimmerd...


                                                             Onder dit hele oude afdak was altijd markt......


                                                  Het leuke, blauw geschilderde cadeauwinkeltje staat te koop.....


                                                                                     De bakker is verdwenen.....


                                                 


                                                     .....en veel huizen zijn dicht en te koop (lees waarschijnlijk onverkoopbaar)

En wat is het hier stil! De ziel is helemaal uit dit dorp verdwenen..... oh wat jammer!

Na een paar dagen vertrekken we richting de Loire want ook daar is het mooi weer. We zijn er nog nooit geweest en daar schijn je ook te kunnen fietsen.....
We hadden, in onze ogen, een leuke camping uitgezocht maar dat blijkt helemaal niks te zijn. Op naar de nr. 2 op het lijstje....ook niks! Dan maar niet dichtbij de rivier maar het achterland in....zien we later wel verder.
Maar dat is geen goed idee: we komen in een klein plaatsje, rijden een straat in en komen halverwege tot de ontdekking dat ze hier met de weg bezig zijn!
Huh....? Geen bord gezien en nu moeten we, met een caravan er achter, keren?? Er is niemand te zien die aan "wegwerkzaamheden" bezig is dus zegt manlief: die plastic (gelukkig niet van beton) versperringen halen we (ik dus) even weg en dan probeer ik bovenaan de heuvel op die T splitsing wel te keren!!
En....hoor je me dan roepen? "Nee, niet verder....ho...stop....ja, ietsje nog....ho, stop.....naar rechts....ja, goed zo.....enz.enz.
Hangt op dat moment een vrouw uit het raam die roept: idiote.... bleh,bleh,bleh (in het Frans dus)
Ik roep natuurlijk terug in mijn vloeiendste Frans: oui...idiote, ne pas prenier une autocar voor le bord!! (je snapt dat mijn Frans subliem is!)
Want zo ziet zo'n bord er uit....laag bij de grond....en dan zetten ze er een auto voor! Grrr.....wie is er nou een idiote?



Ook dit geeft ons natuurlijk totaal geen stress: we gaan daar heel relaxt mee om en komen uitgerust op de camping aan!
De volgende dag vinden we een camping op een eiland in de Loire bij Amboise. Een mooie camping en vlakbij het stadje waar je even heen kunt fietsen voor een ijsje of een terrasje.
Vanaf de camping loop je een klein stukje en heb je dit uitzicht met op de eerste avond ook nog de ballonnen en 's avonds mooi verlicht....wat wil je nog meer. Hier zitten we voorlopig wel goed!


                                                           En ook hier is het een prachtige omgeving....we genieten.























We zijn nu weer thuis en genieten nog na van een leuke vakantie!

Bij mijn volgende post zal ik nog een paar foto's laten zien van het tweede gedeelte van de Franse vakantie. Heb nu al weer heimwee.....


vrijdag 17 juni 2016

Amsterdamse grachtentuinen.

Vanmorgen ging de wekker om acht uur: de start van een bezoek aan de grachtentuinen in Amsterdam. Ik lig in bed en hoor de regen kletteren....dat beloofd dus wat!
Een paar weken geleden vroeg een collega-vrijwilliger van de Boschhoeve in Wolfheze of ik mee wilde naar Amsterdam.
Dit stond al vele jaren op mijn to-do lijstje dus ze kon me makkelijk overhalen!
Ze bestelde de treinkaartjes en de de passe-partouts voor het bezichtigen van de tuinen.
Maar....dat weer! Het plensde met bakken uit de hemel....is het dan leuk om in de tuinen te lopen?
De treinkaartjes zijn voor vandaag dus daar kunnen we niks aan veranderen....we zien wel.
Manlief zet me droog af bij het station en ik zie mijn reisgenoot in de trein.
Wanneer we een poosje gezellig gekletst hebben kom ik tot de ontdekking dat ik het A4tje van de e-ticket ben vergeten!!
Grrr....ik ben een zwartrijder! Ik wordt al helemaal zenuwachtig...
Gelukkig is het te druk voor controle....bof ik even!
In Amsterdam gaan we een OV fiets huren.....huh...ik op een fiets door Amsterdam?? Krijg nou wat, ik heb toch geen zelfmoordplannen? Nou, eh, doe maar..... ik laat me niet kennen!
Zit ik eenmaal op de fiets: zakt het zadel naar beneden....ja, ik weet het: ik moet wat aan mijn gewicht doen maar zo zwaar ben ik toch ook weer niet??
Ik ga weer terug en het wordt in orde gemaakt. Maar al fietsend zakt dat ding weer naar beneden en gaat los: als ik naar links kijk gaat het zadel mee! Collega-vrijwilliger blijkt een expert in het aandraaien en maakt het hele zakie weer goed......eh, ja, had je gedacht!
Om de 10 minuten ben ik weer naar beneden gezakt en draai ik van links naar rechts!
Een bejaarde op zo'n fiets door het drukke Amsterdam.....het is toch echt vragen om moeilijkheden!

















                                                                                                                   






Maar gelukkig....het is me gelukt om, zonder ongelukken, bij de eerste tuin aan te komen!! Zucht....

Achter de grachtenpanden staan bijna allemaal hele grote bomen....zo mooi! Wanneer je voor zo'n pand staat kun je je gewoon niet voorstellen dat daar achter zoiets te zien is:




De tuinen die we zien lijken helaas allemaal op elkaar: veel buxusvakken en weinig bloemen. Het zijn ook vooral tuinen van bedrijven: musea, de ING bank en van Oscar Hammerstein met z'n eigen barretje. Deze tuin mogen we alleen van achter een touwtje bekijken.....en we moeten €0.50 voor de w.c betalen terwijl dat ergens anders gratis is! Advocaten hebben het blijkbaar moeilijk tegenwoordig!

























Er zijn een paar tuinen van particulieren die gelukkig wel van elkaar verschillen. Er staan soms mooie items in:









De meeste tuinen hebben veel schaduw waardoor er natuurlijk veel schaduwplanten zijn. Sommigen hebben ook rozen maar toch bloeien ze niet uitbundig. Wat wel uitbundig bloeit zijn de vele boeren-jasmijn-struiken.....prachtig!
En wat een geur!


Maar wat ik niet snap bij al die tuinen die we gezien hebben: waarom zoveel éénjarigen geplant als je zo'n mooie tuin hebt? Daar is toch wel iets mooiers van te maken!
Als dit David is zal hij zich toch schamen om tussen die oranje afrikaantjes te moeten staan!
En vlijtige liesjes langs het graskantje.....ik had beter verwacht!

























Ik moet eerlijk zeggen dat ik de bloemen langs de voorgevel van sommige huizen mooier vond dan de tuinen die we achter de grachtenpanden gezien hebben!
Al met al viel het ons wat tegen, vooral ook omdat de prijs niet mis is: €18 per persoon en dan de treinkaartjes ook nog. Dat was een duur dagje!


Jammer....maar we hadden zonnig weer en thuis heeft het bijna de hele dag geregend....haha!

Voor de terugweg met de trein toch voor alle zekerheid maar een enkele reis gekocht maar wat dan wel weer heel flauw is: ze komen niet controleren.....hoe irritant is dat dan!

maandag 13 juni 2016

Madame Rose

Rose is a rose is a rose is a rose.......een mooie dichtregel!
Want de roos is de koningin van de bloemen in de tuin: prachtig en zeer aanwezig!
Ik las ergens: ga bij het combineren altijd uit van het belang van de roos, de begeleidende planten komen op de tweede plaats!  Ja zeg....kun je nagaan hoe belangrijk die koningin zich dan voelt....al die simpele onderdanen aan haar voeten om zo mooi mogelijk te kunnen verschijnen.....zo kan ik het ook!
Ze is ook zeer veeleisend: neemt geen genoegen met gewone, makkelijke grond om te groeien, wil het beste plekje in de tuin want ze houdt van warmte.... wil lekker in de zon!
En natuurlijk wil ze licht en lucht want anders laat ze zien dat ze snel last heeft van allerlei ziektes.
De roos is dus een zeer gevoelig typje!
En wat betreft voeding is ze ook al zo kieskeurig: het beste is nog niet genoeg voor haar en één keer per jaar vind ze veel te weinig! En er moet toch beslist iets extra lekkers bij zoals kalium en magnesium.
Van dorst lijden moet ze ook niks hebben dus moeten haar verzorgers vaak een extra scheut water op haar teerbeminde wortels gieten.
Wat een verzorging heeft die kakmadam eigenlijk nodig!! Nog meer dan de hele tuin met gewone planten bij elkaar: je moet haar regelmatig op luizen controleren, goed snoeien met ingewikkelde regels erbij over ogen o.i.d., de snoeischaar moet scherp en schoon zijn (wie van de gewone planten vraagt daarom??) en al het afgevallen blad moet opgeruimd (en dat is vaak heel veel)....ja,ja!
Maar, als je dit allemaal weet, waarom zet je dan in vredesnaam een roos in je tuin?

Tegenover al die nadelen staat natuurlijk haar heerlijke geur, haar prachtige kleuren en gevulde of enkelvormige bloemen, haar romantische uitstraling, haar prachtige namen (alleen daarom zou je ze al in je tuin willen).....en het feit dat je met haar bloemen zo mooi kunt "stylen".
Vandaar dat die koningin, met al haar kapsones, toch bij mij in de tuin mag! Dit zijn een paar van die koninginnen:


Dit is een simpele koningin (waarschijnlijk van een klein landje) want deze zie je veel in het gemeente plantsoen. Maar wat ruikt ze heerlijk en wat een mooie bottels voor de jam geeft ze ons!
Deze botanische roos heet Dagmar Hastrup.




                                                                       De heerlijk, ruikende roos Constance Spry.


                                                 De kleinbloemige klimroos "Veilchenblau"met haar aparte kleuren.



                                          Paul's Scarlet Climber: ze noemen het rood maar ik vind het meer donkerroze.



                                                                De mooie, zachte kleur van "New Dawn".




                                                      De "Gentiliana" in de vroege ochtendzon.....hoe mooi!




                                                       En wat is het heerlijk om vaak wat met ze te "spelen" !












Maar ook de koningin moet inzien dat ze niet altijd de mooie koningin zal blijven, dat kun je al lezen in het oude poëzie-album van mijn moeder uit 1935:


Ook in mijn tuin verwelkt de roos en wordt ze er niet mooier op maar....ik heb wel enorm van hun bloei genoten en neem de nadelen dan maar voor lief!