donderdag 23 februari 2017

Beroemd!

Ik behoor sinds deze week bij de BNers van Nederland! Ik wordt vast en zeker binnenkort gevraagd om bij Humberto Tan of Jinek te verschijnen en natuurlijk vragen ze of ik volgend jaar met "wie is de mol" mee wil doen!
Hoe dat zo komt?
Het zit zo: ik heb 2 jaar geleden een paar foto's opgestuurd naar de Groei en Bloei om mijn tuin te laten beoordelen door een jury. Lange tijd hoorde ik niets maar eind 2015 kreeg ik een mail dat de tuin in 2016 besproken zou worden.
Ik natuurlijk reuze benieuwd....elke keer maar weer kijken, maar nee hoor, het stond er nooit in!
Afgelopen maand kreeg ik bericht dat het in de Groei en Bloei van maart zou komen te staan...
En ja hoor: ik kreeg het tijdschrift vorige week met daarbij een VVV bon van € 50!!
Hoe leuk is dat!
De juryleden laten weten wat ze van je tuin vinden en geven kritiek. Ik wist dat dit soms wel scherp kon zijn en had me daar al op voorbereid maar....het viel reuze mee!
Er was één jurylid die adviseerde dat ik de tuin maar in tuinkamers moest gaan indelen....no way!!
Het past niet bij mij en ik ga nu ook niet meer de hele tuin omgooien, ben je gek!
Ik ben er heel tevreden mee en de meeste juryleden gelukkig ook.
Leuk om jezelf en je tuin eens in zo'n blad tegen te komen....maar beroemd worden met zo'n tuin? Nee, daar moet je toch andere dingen voor doen ipv, het in sommige ogen, saaie tuinieren denk ik....dat is toch niet glamourous genoeg!
Tenzij jullie nog een handtekening willen??





















Het stukje heet "Wie durft?"....nou ik dus!

Ieder seizoen geniet ik eigenlijk wel van de tuin: in de winter wanneer er sneeuw ligt....





 .....of niet, en het alleen heeft gevroren.






 En dan natuurlijk mijn favoriete seizoen: het voorjaar!












Waarna het genieten van de late lente/vroege zomer  volgt......zo heerlijk om in de tuin bezig te zijn wanneer het zonnetje schijnt en je weer buiten kunt zitten. Ik verheug me er nu al op!


























Waarna de geurende rozen volgen......


















En ook kan ik zo van het herfstseizoen genieten....die kleuren, helemaal geweldig!












En dan begint alles weer overnieuw.....hoewel, overnieuw? Het is ieder jaar weer een verrassing wat er opkomt en vooral waar het opkomt....zo blijft tuinieren leuk!
En ach....beroemd worden? Daar zit ik niet op te wachten....laat mij maar in de tuin werken!
En dan klopt dit bordje helemaal......




maandag 16 januari 2017

Blue Monday!

Ik las in de krant dat het vandaag weer Blue Monday is! Wat fijn want....toevallig is blauw mijn lievelingskleur! Komt dat even goed uit!
Ik houd van dat schattige baby-blue........



Ik houd van bloemetjes-blue buiten.....






En van bloemetjes-blue binnen......

























Ik houd van the blue sky.....





.......van blue houses.....



.....van blue chairs in the garden.....(niet van mij)











Kortom.....blue is toch wel mijn favoriete kleur....maakt niet uit wat er blue is!





























Maar.....die Blue Monday heeft dus niets met mijn favoriete kleur te maken en ook niet met de blauwe maandag dat ik naar de sportschool ben geweest!
Nee.....het schijnt de meest deprimerende dag van het jaar te zijn....!!
De feestdagen zijn voorbij...de goede voornemens zijn intussen al weer mislukt....de dagen zijn kort en donker...het salaris is nog niet gestort en de blauwe brieven vallen in de brievenbus! Kortom.... het is een tijd of in ieder geval een dag om depressief van te worden!
Dat is verplicht want het wordt niet voor niks zo genoemd..... het is nl. de bedoeling dat je lekker tegen elkaar gaat klagen en zeuren.......en dan diep-triest naar elkaar gaat zitten kijken met van die lodderige ogen..... met je hoofd gebogen over straat loopt en vooral NIET LACHEN!

Gelukkig is ie bijna voorbij en kun je morgen weer gewoon doen.
Maar laten we wel wezen: een depressie is wel even wat anders dan een Blue Monday!
Een depressie duurt lang en het kost veel tijd en hard werken om daar weer uit te komen! Dus....het is allemaal gewoon maar flauwekul!!
Ik moet zeggen dat de twee eerste maanden van het jaar ook niet mijn favoriete tijd is maar laten we ons niks laten wijsmaken: elke dag heeft genoeg aan zichzelf zou mijn oma zeggen.

Daarom ga ik maar even positief denken:

* Het is alweer de tijd dat het om 5 uur nog licht buiten is!
* Nog maar 68 dagen en de zomertijd gaat weer in! (niet natellen graag)
* Nog maar 2 maanden en ik ben weer jarig!
* Over een paar dagen hebben we vriendenweekend!
* Morgen mag ik weer op 2 kleinkinderen passen!
* De sneeuwklokjes piepen al weer boven de grond!
* Ik heb bijna de Blue Monday weer overleefd en jullie ook!


vrijdag 30 december 2016

veel grijs en lichtpuntjes....

Zo, daar ben ik dan eindelijk weer....dat werd toch wel eens tijd!
Wat kregen we fijne reacties van jullie op de laatste post: hartelijk bedankt!
Het is zo fijn om, als het even niet zo meezit, lieve mensen om je heen te hebben: familie, vrienden en buren maar ook jullie woorden deden mij goed!
Gelukkig gaat alles nu weer wat beter bij ons......nadat de wond in het been van Piet zo ver dicht was dat we de thuiszorg niet meer nodig hadden gingen we er even voor een midweek tussenuit naar Zeeland. Daar heb je, na zo'n enerverende tijd, wel even behoefte aan!
Even iets anders, even geen zorgen, even ontspanning....
En wat hadden we daar prachtig weer: echt nog terrasjesweer.....heerlijk!






Helaas kreeg hij na een paar dagen hoge koorts en besloten we om snel weer naar huis te gaan.
In het ziekenhuis bleek hij een flinke ontsteking op de plek te hebben waar de lympheklier uit gehaald was.
Hij moest daardoor een aantal dagen opgenomen worden en aan het infuus.....jammer, want het ging zo goed!
Daarna weer 6 weken twee keer per dag hulp van de thuiszorg.....wel weer een aanslag op je privacy maar wat hebben ze ons weer fantastisch geholpen!
Nu gaat het gelukkig beter: hij kan weer wat lopen en fietsen dus we pakken de draad weer op......
Een paar weken geleden werden we uitgenodigd door vrienden om een paar dagen met hen mee naar hun vakantiehuis in Duitsland te gaan.....daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen!
Maar het weer zat niet mee......grijs, grijs en nog eens grijs!
Gelukkig hadden we veel plezier met elkaar, genoten van de plaatselijke kleine kerstmarkt en de leuke plaatsen die we daar bezochten.




















Vorige week kreeg ik een uitnodiging van mijn schoonzus om 2 dagen mee naar Schoorl te gaan: ze had een hotelkamer geboekt voor hun gezin maar de kinderen bleken nog geen vakantie te hebben..... Tja, daar zeg ik natuurlijk ook geen nee tegen! En ook daar zat het weer niet mee: grijs, grijs en nog eens grijs! We beginnen er intussen aan te wennen!







Hier horen aan de overkant een rijtje huizen zichtbaar te zijn! Maar gelukkig zijn er veel ontsnappingsmogelijkheden.......de cappuccino met appeltaart maakte alles goed! En we hadden een paar gezellige dagen in het noorden! Naar Bergen om lekker uit eten te gaan en naar Haarlem om te winkelen.
Je zult het niet geloven maar: ik heb niks gekocht!! Leuke winkels hoor maar aan kleding kopen heb ik een hekel en kerstspullen heb ik toch al genoeg! De hofjes bekijken vonden we veel leuker....natuurlijk weer samen met koffie en iets lekkers.

Gisteren gingen we even naar de hei....hier thuis was het nog redelijk helder maar daar aangekomen.... wat dacht je wat: geen hei te zien of je moest er met een vergrootglas gaan zoeken!






Je zou er toch somber van worden! Zelfs de schapen kijken een beetje mistig voor zich uit!

Gelukkig heeft dit weer, wanneer de zon gaat schijnen en het gevroren heeft, ook z'n mooie kanten! De wereld ziet er ineens veel vrolijker uit!







                                                               En zo zie je dan ook de lichtpuntjes weer.... binnen:


























     

                                                                                  ......en ook buiten!



                                                       En hoop je dat je ook een lichtpuntje voor een ander kunt zijn:



                                                          Ik wens jullie heel veel lichtpuntjes in 2017 toe!











maandag 19 september 2016

´t was zo stil in mij....

Het was zo stil in mij....ik had nergens woorden voor....

Dit zijn bijna de woorden van een lied dat Van Dik Hout zingt alleen wordt het daar gezongen in de tegenwoordige tijd. Ik schrijf het in de verleden tijd omdat het nu niet meer zo stil in mij is.....
Op mijn blog was het ook stil, ik heb al een poosje geen post geplaatst en dat had zo zijn reden.

Ik schrijf eigenlijk weinig echte privé-zaken op mijn blog, het blijft bij de gewone huis/tuin en keukendingen die ik met een beetje humor probeer te verwoorden. En dan lijkt het natuurlijk of we hier bij vanalleswatinhuisentuin altijd gelukkig, vol tevredenheid en zonder verdriet ons leven doorkomen!
Niks is minder waar maar onze narigheid houden we toch maar privé...

Toch heb ik nu de stoute schoenen maar aangetrokken en wil jullie vertellen waarom het even stil was. Dit ook naar aanleiding van een andere blogger die op haar post ook wat vertelde over haar thuissituatie.
Toen ik dat las dacht ik; ik ga dat toch ook maar proberen.
Jullie mogen ook wel weten waarom ik niet reageer op jullie verhalen (want daar ben ik meestal aardig trouw in) en nog geen post geschreven heb.

Na onze vakantie bleek mijn man een veranderende moedervlek op zijn bovenbeen te hebben. De arts in het ziekenhuis deed er redelijk laconiek over toen hij een klein stukje weghaalde om te laten onderzoeken.
We dachten zelf ook dat het wel mee zou vallen en op de dag van de uitslag zouden we er even heen gaan om de hechtingen eruit te laten halen en daarna zouden we lekker gaan fietsen....
Nee dus....... meneer, ik moet u vertellen dat u een kwaadaardig melanoom heeft! Pats boem!
En 5 minuten daarna zit je in de mallemolen van het patiënt zijn: direct door naar de oncoloog om allerlei afspraken te maken.
Kortom; je leven staat op z´n kop!
Een operatie volgde waarbij een groot stuk uit zijn bovenbeen werd weggehaald en een stukje van de poortwachtersklier. Het stuk daarvan zou onderzocht worden op uitzaaiingen en daarna volgden er 10 dagen van spanning over de uitslag! We probeerden er positief mee om te gaan maar een ieder die dit al eens heeft meegemaakt weet dat er toch allerlei scenario´s door je hoofd spoken!
Op de dag van de uitslag vertelde de arts gelukkig direct de goede uitslag: u heeft geen uitzaaiingen!!
Wat een goed bericht! En wat zijn we blij en dankbaar dat we dit te horen kregen!

In zo´n tijd, waarin voor ons de wereld even stilstond, realiseer je je weer hoe blij je kunt zijn met zoveel lieve mensen om je heen; de kinderen, de familie, de vrienden, de buren.....aan liefde en aandacht geen gebrek!
De mensen die er in die tijd voor ons waren kunnen we in een gouden lijstje plakken, evenals die lieve vrouwen van de thuiszorg. Wat een kanjers!!
En nu? Het gaat steeds beter met zijn been, langzaam maar zeker gaat de wond dicht en daar zijn we heel blij mee! Maar binnenin ons zit nog steeds een stukje van de afgelopen tijd wat er soms even uitkomt: die angst en spanning ben je maar niet zomaar kwijt!
En de humor? Die is er in ons gezin ook nog steeds....dat maakt alles wat luchtiger.
Piet dacht op een gegeven moment dat hij wel 5 kilo was afgevallen waarop zoonlief zei; ja zo kan ik het ook.... je laat 5 kilo uit je been weghalen....natuurlijk ben je dan afgevallen!
En ons motto voor de toekomst kregen we van een vriendin die ook kanker heeft gehad......



Wanneer je niet mag lopen word je wereld wel erg klein.....maar wat boften we toch met het weer van de afgelopen tijd! Er was nu wat meer ruimte dan alleen de huiskamer om te zitten, buiten zitten met mooi weer is toch wel iets anders dan binnen in de regen! Wij hebben het, ondanks dat het soms heel heet was, toch wel fijn gevonden.
We genoten ook van de kleine dingen om ons heen.......


                                             het mooie zonlicht dat naar binnen scheen......



                                                                       .......die heerlijke tuin.........



                                                                  ..........lekker lezen met een wijntje......





                                                                        ......en onze mooie hortensia´s.


                                     En dan besef je weer hoeveel je van elkaar houd en hoe goed we het met elkaar hebben!!
                                                                          Proost op het leven!