Verzamelingen.

Afgelopen dagen was er in Utrecht weer de verzamelaarsjaarbeurs, we gingen er regelmatig naar toe maar deze keer kwam het er niet van. We waren druk met andere zaken.....

 

En ja.....verzamelingen......ik heb ze nog wel maar begin op mijn leeftijd  niet meer opnieuw aan een verzameling. Dus......wat heb ik er eigenlijk nog te zoeken.
Trouwens.....hoeveel moet je ergens van hebben om het een verzameling te noemen?
Zijn 3 franse kommetjes al een verzameling of moeten het er minstens 100 zijn?

Ooit, toen ik een jaar of 8 was begon ik met mijn eerste verzameling: suikerzakjes sparen. In die tijd spaarde je sigarenbandjes,postzegels of suikerzakjes.....ik die zakjes dus. Ik had een oom die vertegenwoordiger was en met zijn auto( heel bijzonder!) het hele land doorreed. En ja, die man moest natuurlijk wel eens koffie drinken. Een thermoskan bestond nog niet dus werd het een restaurant en daar had ik weer baad bij: anders duurde het sparen wel erg lang want wij kwamen niet zo vaak in een restaurant.
Het verzamelalbum lag nog op zolder:

 

Zou het nog geld waard zijn zoals een postzegelverzameling? Zo ja......dan verkocht ik het meteen!

Maar ik denk dat ik toch de verkeerde keuze gemaakt heb met m'n zakkies!

Verzamelingen zijn eigenlijk van alle tijden: mijn broertje verzamelde speldjes, mijn kinderen hadden flippo's en mijn kleinkinderen verzamelen alle zooi van de A.H.

 Ik ben altijd wel gevoelig voor het verzamelen geweest, waar dat vandaan komt...... geen idee!

Op mijn veertiende verzamelde ik witte knuffels......waarom toch alleen witte? 

Later kwamen de eierdoppen.... (ik heb er nog maar 1 mooie oude van) en oude kinderboeken:

 

 

De mooie platen van Rie Cramer, de boeken van W.G. van de Hulst en Anne de Vries die ik zelf op school las. Het boek van Peerke en zijn kameraden las de juf van de derde klas voor. Ik zie ons nog zitten snikken toen het jongentje dood ging: wat een verdrietig verhaal was dat!

Sommige mogen van mij weg maar Peerke moet bewaard blijven!

 

Ook heb ik nog een verzameling oud kinderspeelgoed. En ja, hoe begint zoiets......het aapje kocht ik in Frankrijk op een rommelmarkt. Ik was er helemaal verliefd op ( mij kleinkinderen ook trouwens, hij mag regelmatig optreden) en daarna komt een volgende en een volgende en voor je het weet is het een verzameling.

Het speelgoed staat in een kastje in de gang, het wordt nog regelmatig door de kleinkinderen bekeken.

 

 

Verder verzamelde ik een paar jaar geleden veel spullen van emaille, veel van Franse brocantemarkten. Een poosje vind je dat leuk maar nu heb ik alleen nog buiten ,op een plankje, wat staan.....

 

Vanaf nu ga ik maar eens beginnen met "ontzamelen"....er moet maar eens wat weg!

Maar hellup......wat?? Ik moet toch ergens beginnen maar ik kan met moeite iets wegdoen!

 

Wat ik nog wel verzamel is: mooie herinneringen......kleinkinderen (alleen heb ik daar niet zoveel over te zeggen) en geld. Ik heb de muntjes van 1 en 2 euro al wel maar een briefje van 500 nog niet dus.....als er iemand met we wil ruilen......ik houd me aanbevolen!

 

 

En waarom maak ik in deze tijd een post over zoiets onbenulligs als een verzameling ......ik kan geen opiniestuk schrijven over alle gebeurtenissen die er zijn, daar zijn anderen voor die er verstand van hebben.

Ik zag net het nieuws en daar word je toch redelijk mistroostig van: Brussel ligt plat.......het klimaat heeft code oranje......in de Krim hebben ze geen elektriciteit meer door sabotage....

Ik steek mijn kop niet in het zand en soms kan je van al het nieuws niet slapen omdat je je zorgen over de toekomst van je kinderen en kleinkinderen maakt. Maar laten we in onze kleine kring dan maar proberen onze gewone dingen te doen, warmte te geven aan de mensen om ons heen en.....

laten we het leven vieren!!

 

   

pinterest

Het "donderdagavondclubje".

Op donderdagavond ga ik al bijna 30 jaar met 7 "oud-buurvrouwen" aan het knutselen.
In 1975 hebben we tegelijkertijd een huis in een nieuwbouwwijk gekocht. We kregen in die tijd allemaal kinderen en zoals dat dan gaat: we hielpen elkaar bij ziekte......kwamen bij elkaar op de koffie.......leenden spullen van elkaar.......pasten op elkaars kinderen die bij iedereen in en uit liepen.......kortom: we voldeden aan de eisen van de participatiesamenleving!
Wij, als moeders, werkten toen niet maar bleven thuis om voor de kinderen te zorgen. Dat was gewoon zo in die tijd. Daarom was het ook heerlijk om vrouwen om je heen te hebben die ook thuis waren zodat je, als je het even niet zo zag zitten in dat saaie huisvrouwenbestaan, even bij elkaar kon zitten "zeuren" ( ach, zo erg was het niet hoor!)
En wat hebben we daar een leuke tijd gehad!
We hadden er leuke feestjes: er was vaak iets te vieren en als er niks te vieren was dan zorgden we er  wel voor dat er iets te vieren was, haha!
Op een dag moest onze oude wagen naar de sloop. We stuurden de buren een uitnodiging om een laatste blik op onze auto te werpen.....we hadden al weken blikjes gespaard en op een gegeven moment ging de bel: daar stond een buurman met een grote krans van coniferentakken, een zwarte jas aan en een hoge, zwarte hoed op. Met droevige stem nodigde hij ons uit om mee te komen......bij onze auto stonden alle buren klaar en na een toespraak over de goede eigenschappen van dit barrel mocht iedereen een blik op de auto werpen!
Je kunt je voorstellen dat de kinderen dat helemaal geweldig vonden!
Conclusie: soms moet je gewoon zelf een feestje maken......zo verzamel je leuke herinneringen!
Nu woont iedereen al jaren ergens anders maar we blijven elkaar zien! Na zoveel jaar ben je geen "oude buren" meer maar vrienden. We hebben zoveel gezamenlijke herinneringen, we kenden elkaars ouders......elkaars kinderen en kleinkinderen. Dan heb je een band met elkaar.
En daarom knutselen we elke donderdagavond........
Ik moet eerlijk toegeven dat we soms ook een knutselavond met de mond hebben maar......we maken ook leuke dingen!
Vorige week heb ik de krans van Blomkje en Wenje min of meer na proberen te maken:

Ook een keer een takkenkrans met ijslands mos en takjes van de mimosa.

Eerder had ik thuis al eens een krans van hop gemaakt......

Met de mosballen was ik snel klaar.......kon ik de drankjes wel inschenken!

Een toef voor aan de kastdeur.....

Een voorbeeld van Rosita Olivier na proberen te maken, de besjes zouden zwart worden maar dat is niet gelukt, jammer, maar zo vind ik het ook mooi.

 Een keer thuis iets eenvoudigs op de tafel gemaakt......simpel en eenvoudig met ijslands mos.

We kijken ook wat een ieder in de aanbieding uit de tuin heeft: deze keer had ik veel hortensia's maar een andere buurvrouw heeft vaak rode appeltjes.....

 

En zo komen we de winteravonden gezellig door met koffie en natuurlijk een wijntje of eh.....water!

3x raden wat ik neem........

 

Een middag met nostalgie.....

Wanneer je door vrienden uitgenodigd wordt om mee te gaan naar het Openluchtmuseum dan zeg je natuurlijk geen nee! De vrienden hadden een aantal vrijkaartjes en vonden ons en nog een vriend aardig genoeg om mee te nemen....
Het was al jaren geleden dat we er waren geweest terwijl het vlakbij onze woonplaats is, tja, wat van ver komt is blijkbaar altijd lekkerder, zegt men! Dus wat dichtbij huis is daar ga je niet zo snel naar toe.....
Maar deze middag maakten we een reis door onze jeugd.....zo leuk!
Na binnenkomst zagen we direct al iets wat we in het museum nog niet gezien hadden: een stukje Amsterdamse Jordaan van vroeger.
Daar stapten we eerst de kroeg maar eens in: het was al middag dus de jonge jenever zou er best wel ingaan! Vooral die gele citroenjenever die mijn opa altijd dronk.....haha! Er was in ieder geval keuze genoeg.....
Veel kwam me heel bekend voor terwijl ik toch nooit in een kroeg kom!
Maar de kleedjes op de tafel......de liedjes van Tante Leen en Johnny Jordaan die door de ruimte schalden (ik kon ze zelfs meezingen!).......het koffiezetapparaat......kortom,de hele aankleding.

 

En dan al die volle asbakken: je kunt je nu toch niet meer voorstellen dat je vroeger als kind met het mooie potje met sigaretten rond mocht gaan tijdens een verjaardag!!

Maar goed dat die tijden voorbij zijn!

 

Na het bezoek aan de kroeg gingen we met de tram verder: genoeg uitstapplaatsen! Wel was het flauw dat we niet eens mochten spuwen! (Mijn opa had vaak pruimtabak in zijn mond en wat zal dat vies geweest zijn als iedereen dat in de tram had mogen uitspuwen......jakkie!)

We bezochten het verzamelingshuis waarin allerlei spullen van vroeger werden bewaard: wat zagen we veel dingen die we herkenden!  

Telkens hoorde je: oh...dat hadden wij ook!

 

 

De onderbroek van opa.....de weckflessen met bonen of andere groenten . Geen wonder dat ik groente vies vond: de bonen waren enorm slap en wanneer onze moeders kookten deden ze dat ook grondig. Een uur de witlof op het vuur laten koken was heel gewoon! En die, inmiddels ,grauwe witlof moest dan gegeten worden met een papje er doorheen! Nee, jonge meiden die dit lezen: wij hadden het vroeger echt niet makkelijk hoor!!

Daarna op weg naar de arbeiderswoningen waarvan er één ingericht was als een jaren 70 huis: een feest van herkenning van de eerste jaren dat we allemaal pas getrouwd waren! Onze inrichting was echt heel smaakvol: feloranje spulletjes in de kamer, een knalgroene muur achter ons bed, een donkerbruine ribbank waar oma uit getrokken moest worden wanneer ze op visite kwam, biezen matten op de grond......ja, we hadden echt een goede smaak in die jaren!
( deze foto's zijn van Pinterest omdat ik te veel bezig was met Ah en Oh roepen zodat ik helemaal vergat te fotograferen!)

 

De fonduepan was helemaal hip, die werd dan ook veelvuldig gebruikt! Met van die prikstokjes met verschillende kleuren dopjes erop zodat je je niet in de vork kon vergissen! Maar de volgende ochtend stonk je je flatje uit!

En die macraméhangers......het is weer helemaal in. Maar wij hadden vroeger zoveel van die dingen voor de ramen hangen dat je een dag bezig was om alles eraf te halen, de ramen te wassen en er voor te zorgen dat alles weer op de juiste plek kwam.......volslagen gek natuurlijk!

Daarna nog even naar een Limburgse boerderij met een poepdoos. Zo'n poepdoos hadden mijn opa en oma achter op de deel en ik vond dat zó eng! Achter de kleine, donkere raampjes van de deel keken altijd enge mannen en er zat een enge kerel onder dat gat waar je op moest zitten......haha, of er ooit ook maar iemand met z'n hoofd onder zou gaan liggen! Wat kan je toch als kind rare angsten hebben hè! Verder was er geen wc rol aanwezig maar kranten......

En  ....heel sfeervol, een kaars voor het raam? Nee, dit was de verlichting op school toen er nog geen elektrische lampen bestonden! Ongelooflijk dat kinderen hierbij moesten leren lezen!

En dan op weg naar de Zaanse Schans want daar zijn de leuke winkeltjes!

Daar komt een stukje heimwee om de hoek kijken: het snoepgoed uit je jeugd!

Zwart-op-wit in een zakje, toverballen die veranderden van kleur, boterballetjes.....

En dan nu weer niet kunnen kiezen wat je koopt......

In de andere winkel kon je voor € 1.50 iets kopen dat ik nog niet gratis mee naar huis zou willen nemen: levertraan!! HET trauma van mijn jeugd!

Nog nooit zoiets vies gehad als dat en het was toch echt verplicht om die vieze hap van de lepel te nemen! Gelukkig had ik een lieve vader van wie ik een stukje kaas kreeg voor na die vieze hap!

Ik hield dat stukje kaas dan ook vlak naast mijn mond zodat ie er zo snel mogelijk achteraan kon! Grrrrr.......wat was dat vies! En mijn 7 jaar jongere broer kreeg dat later in een capsule......het is niet eerlijk, kan er nog kwaad om worden!!

Maar.....we hadden een prachtig mooie middag uitgekozen: de zon scheen heerlijk en dan is de natuur in het museum ook zo mooi! Die bomen in de zon......

De bleek.....de lakens werden er mooi wit van ( of zouden er later nog groene grasvlekken op komen, geen idee)

En dan, na zo'n middagje nostalgie, weer naar huis. Naar het leven dat we ons toendertijd nooit hadden voor kunnen stellen: een leven met onze mobieltjes, whatsappjes, Facebook en Instagram. Een wereld met t.v., auto's en wasmachines..... wat is er in die afgelopen jaren veel verandert!

Wanneer mijn grootouders even konden kijken hoe het er in de wereld nu uitziet zouden ze enorm schrikken, denk ik!

En was vroeger alles beter....? Nee, wanneer je hier zo rondkijkt zie je de armoede, de kleine ruimtes waarin gewoond werd met veel mensen, het weinige voedsel, het harde werken......

Ik ben blij dat ik in deze tijd leef!

We gingen na dit bezoek dan ook lekker uit eten met elkaar......

de mannen alleen wel met de handen (kipkluifjes) dus iets van die vroegere jaren is wel blijven hangen......

Een koud uitje.....

Ja hoor.....wij zijn weer zo dom om op een hele koude dag een uitje te plannen! Hoe stom kun je zijn!
Wat was het geval.....
Omdat we deze week 43 jaar ( huh.....al 43 jaar? zuchtte zij, waar blijft toch de tijd....) getrouwd waren zijn we dinsdag met de trein op stap gegaan.
In augustus waren bij de Etos treinkaartjes voor € 9.95 te koop en zo'n aanbieding laat je natuurlijk niet aan je neus voorbij gaan.
Ze bleken tot 1 november geldig dus haast was geboden....de afgelopen tijd hadden we het te druk om er iets mee te doen ( huh...hoezo druk, we werken toch niet meer?)
Maar nu was deze trouwdag natuurlijk een mooie gelegenheid!
Wij gaan er altijd van uit dat we met zo'n kaart het optimale eruit moeten halen dus.....Groningen, Maastricht, Den Helder of Vlissingen zijn dan eerste keus (haha) maar helaas.... deze kaart ging pas in vanaf 11 uur waardoor deze steden geen optie waren.
Vorig jaar was ik met een stel vriendinnen naar Dordrecht geweest en dat was goed bevallen dus.....Dordrecht werd het. Ik wilde daar ook nog naar het onderwijsmuseum, dus de dag kon bij voorbaat al niet meer stuk!

Met de trein reizen we niet zo vaak maar we wisten gelukkig wel dat we in en uit moesten checken, dat was alvast iets.
Maar eenmaal in de trein beland kwamen we tot de ontdekking dat we toch echt, heus waar , niet meer mee kunnen in deze tijd! Wij horen niet bij de oordopjesgeneratie!
Wij gingen op stap zonder onze oordopjes maar wel met een aaifoon en een mond om mee te kletsen dus....hoe modern wil je ons hebben!

We kwamen in een stilte-coupé terecht......wij schreeuwden er vrolijk op los ( onze generatie word nl een beetje doof zoals jullie weten ) maar niemand nam er aanstoot aan omdat ze ons toch niet konden horen. Dat is dan wel weer een voordeel...
In de eerste trein zaten we benedendeks waardoor we niet zo heel veel zagen behalve dit:

.....en helaas voor de man: het was geen zomer!


Anderhalf uur na vertrek kwamen we in Dordrecht aan.....een gezellige stad met een oud gedeelte en daar houden wij wel van. Eerst maar eens lekker gaan lunchen.

Mooie geveltjes her en der maar.......wat was het koud!!
We liepen te kleumen en te blauwbekken......een Siberische kou hing in de straten.
De leukste winkeltjes gingen speciaal voor ons pas op woensdag open, we konden dus alleen de etalages bekijken ( in die kou!) en de stad was lang niet zo leuk als ik dacht.
De vorige keer waren er overal volle terrasjes.....tja.
We vluchtten af en toe een " jeweetnooitofjeietsleuksvindwinkel" in.......

Maar nee, niks leuks te vinden.......alleen iets voor verzamelaars van vaasjes, oude kaarten of koperen potten.
Dan toch maar weer even ergens naar binnen voor koffie. Helaas moet je er toch ook weer een keer uit en dus besloten we om naar het museum te vertrekken. Die bleek nog wel een eind lopen te zijn en het was al wat laat in de middag....en nog steeds koud.
Ook wilden we nog uit eten maar dit trok ons niet zo:

Om nou tussen de bh's en onderbroeken te gaan zitten.......dat bevorderde onze eetlust toch echt niet!

De Siberische kou werd ons toen te veel....we besloten maar naar het station te gaan en met de trein richting Utrecht te vertrekken.
Dan konden we daar ergens gaan eten.....goed plan!
In Utrecht eerst maar eens geborreld ergens aan de gracht, het was lekker warm binnen en er heerste een gezellige sfeer.
Daarna gingen we op zoek naar een restaurantje.  Hebben jullie dat ook dat je niet als eerste in een restaurant wilt zitten? Maar ja .....één moet er toch de eerste zijn? Nou, wij niet dus.
Gelukkig is hier altijd wel wat te beleven, ook op een gewone dinsdagavond.
We kwamen in een soort van studenten-eettentje.....gezellig druk.....geroezemoes genoeg. Lekkere spare-ribs en saté gegeten en daarna zou voor mij het belangrijkste komen: het toetje! Daar kun je mij 's nachts voor wakker maken.
Ik bestelde ijs en toen het gebracht werd schoot echtgenoot enorm in de lach toen hij mijn gezicht zag: een schoteltje met een servetje en daarop een klein, kartonnen bakje Ben and Jerry's ijs!! Die hadden we al eens bij de postcodeloterij gewonnen en ik vind het niet eens lekker!
Toen onze achterbuurvrouw (die kreeft aan het eten was) haar tang langs mijn hoofd door de ruimte liet vliegen (haha) was de maat vol: dit was dus niet het leukste uitje dat we ooit hadden!
Maar gelachen hebben we in ieder geval wel....
De volgende ochtend zei manlief: ik dacht dat ik vannacht naast een zeehond lag te slapen en jullie begrijpen het al: verkoudheid houd je als herinnering aan zo'n uitje over!

Misschien helpt een ui naast het bed......

Gewoon nog even genieten......

Gewoon nog even simpel genieten van alles wat de natuur in de tuin op dit moment brengt.

Er is nog zoveel te zien: de bloemen die nu nog bloeien.....de zon op de top van de kastanjeboom vol tamme tukkels......de uitgebloeide bloemen....de dauw op de blaadjes.
Ik laat jullie even meegenieten, loop maar even met me mee.....

 

In de voortuin bloeien de hortensia's nog prachtig: wat heb ik er al veel bloemen afgehaald voor in huis!

 

 

  De mooie, rode bessen die je nu overal ziet.....

 

 
 
...de wilde wingerd begint te verkleuren.

 

Verschillende asters bloeien nog lang......

 

 

 

 

                                   
De herfstanemoon begint z'n blaadjes te laten vallen......maar is ook nog in bloei:

 

Selinum.......een plaatje met purperkleurige stelen, net fluitekruid maar dan een beetje later in het seizoen.

De campanula bloeit weer opnieuw evenals het Zeeuw knoopje.....daarmee heb je dus waar voor je geld!

Ook uitgebloeid zijn veel bloemen nog mooi om te zien!

 

 

 Een clematissoort (ik zal jullie niet vermoeien met die verschillende namen) bloeit nog en de Annabelle natuurlijk! De meeste bloemen verkleuren nu naar groenig maar altijd zijn er een paar volhouders bij die nog lang wit blijven.










Een bij heeft nog heerlijk wat te snoepen op een sedum voordat het te koud wordt.....

 Een aantal zaken waar ik niet zo blij mee ben, hoewel het wel mooi om te zien is zo tegen de blauwe lucht: de tamme kastanjeboom want.....

 

 

.....daar ben ik de hele herfst mee aan het rapen en er zitten vaak maar weinig eetbare bij!

 

 

 

En dan nog de vele spinnenwebben waar ik doorheen moet wil ik iets in de tuin kunnen doen.....ik griezel er van!

 

 

 

En dan nu nog even dat mooie, brocante stoeltje uit Frankrijk opknappen....zucht: weggooien!

 

 

 

Zo, dat was mijn wandeling......ik hoop dat jullie, net zoals afgelopen week, nog kunnen genieten van een prachtig weekend met veel zon !

Dan heb ik het namelijk ook!

Fijn weekend.