Veranderingen in huis en tuin....

Ja, de titel verraad het al: er is van alles verandert in de afgelopen week. Nu zijn jullie natuurlijk reuze nieuwsgierig naar de leuke, nieuwe spullen die ik heb gekocht....de muren die ik geverfd heb....de mooie dingen die ik her en der heb verplaatst.....Helaas, niks van dat alles!
We hadden 3 kleinkinderen die kwamen logeren: 3 dagen met 2 nachtjes....prima te doen en natuurlijk genieten!
Maar.....wanneer die kinders er zijn verandert er altijd wel wat in huis en tuin!
Al bij binnenkomst worden de tassen, plastic zakken met spelletjes, de wandelwagen, schoenen en laarzen in de gang gestort.......helaas  wenst oma zo'n verandering niet: even naar boven brengen dames!
En verder kunnen ze de boel ook in drie dagen danig veranderen:
Mijn vader had, alweer zo'n 20 jaar geleden, als hobby houtbewerking. Hij wist mooie dingen te maken en had er veel plezier in. Ik kreeg van hem een masker waar hij lang mee bezig was geweest.
Helaas had hij het met een beetje oranje-achtige beits bewerkt waardoor ik het net niet helemaal mooi vond. Het stond jaren bij ons in de boekenkast tot ik vorige maand bedacht dat ik het wel met allerlei afbijtspul kon bewerken.....nee dus: te veel hoekjes en gleuven! Toen heb ik het met een lichtgrijs verdunde verf bewerkt en op een staander gezet: nu mag ie weer een poosje in de kamer staan.
Alleen.....kleindochter 2 dacht daar anders over: wat een raar,eng ding.....die heeft helemaal geen ogen!
Het was ons in eerste instantie nog niet opgevallen maar op een avond zagen we dat ze er iets op had bedacht:

Zo, dacht ze, die is opgeknapt!

(oma en opa moesten er erg om lachen maar hebben de ogen er toch maar afgehaald toen ze weer naar huis was!)

Verder hebben we echt een mooie tafel.....heus waar....maar daar zie je dan soms even niks van, dan is het in een hut verandert:

Kleinzoon van bijna twee bedacht tijdens zijn middagdutje dat hij met z'n campingbedje heel goed aan de wandel kon als hij maar genoeg heen en weer zou gaan: zo kon hij overal bij en kon ook nog met zijn priegelvingertjes het behang van de muur halen. Een leuke vrijetijdsbesteding wanneer opa en oma denken dat hij heerlijk ligt te slapen!

En......de deur kon daarna met moeite open in het kleine kamertje! Hij stond er met bed en al bijna tegenaan......

We hebben het bedje toch maar even met een touw vastgemaakt.....maar ik wil wedden dat hij zelfs daar nog wat op weet te vinden!

Verder weet hij ook in de kamer wat veranderingen aan te brengen: zo'n tafel ziet er toch veel gezelliger uit met wat kleur! (denkt hij waarschijnlijk.......)

De dames wilden naar buiten en bedachten toen dat, nu oma wat ouder is geworden, ze waarschijnlijk niet zou zien dat er een sneeuwklokjesveld achterin de tuin was.....tja, valt ook helemaal niet op!

Nadat ze daar mee bezig waren geweest dacht de oudste kleindochter oma even te helpen en ging  wat in de tuin  veranderen!

Op het houten pad lagen allemaal bultjes met afgevallen blaadjes.....die heeft ze maar even weer tussen de planten gedaan. Trots vertelde ze dat we weer netjes over het pad konden lopen.......ik heb haar natuurlijk geprezen maar dacht: grrrr, daar ben ik dus deze week zo druk mee geweest om al het blad uit de borders te halen!!

Fijn om zulke hulpjes te hebben toch?

Op donderdag begon het te sneeuwen en de dames wilden persé naar buiten om in de boomhut te spelen. De tuin werd toen ook maar even onder handen genomen: er was te weinig kleur daarom werd er wat fleurigs in gezet....prachtige plastic bloemen uit de boomhut!

En oma.....? Die vond natuurlijk dat de tuin enorm was opgeknapt!

Zo zijn we de dagen wel doorgekomen met nog een avondbezoek aan Burgers Zoo.

Geweldig mooi met allemaal dierfiguren die verlicht waren: echt een aanrader!

En wanneer jullie nu denken dat ik zelf niks heb verandert....natuurlijk heb ik dat gedaan: ik kocht een rond bakblik en maakte een krans:

Bij de Violier in Bennekom kocht ik voor €2 een glazen windlicht van PDMD waar ik al een kleinere van had. Bij daglicht vind ik ze niet zo geweldig mooi maar wanneer de lichtjes 's avonds branden geven ze een prachtig, warm licht ! (vandaag kwam ik deze trouwens in een andere winkel tegen voor €13.95....haha!) 

En vandaag kocht ik, vanwege het lentezonnetje, een bosje anemonen. Deze kleuren vind ik het mooiste!

En eh.....de gang is weer verandert in een net verblijf, het ziet er niet meer zo uit als bij aankomst!  Op dat moment denk je: ik dacht dat ze 3 dagen zouden komen, geen 3 maanden!!

Maar deze opa en oma hebben weer genoten van de veranderingen die hun drie logéés teweegbrachten maar zaten gisteren wel een beetje uitgezakt op de bank!!

Spulletjes met een verhaal.....

In het begin van de vorige eeuw trouwde ene Kornelis van Friese afkomst met Trientje die uit Drenthe kwam.
Een grote bruiloft werd er niet gehouden ( dat was veel te duur voor die tijd) maar cadeau's kregen ze wel.
Één van die cadeau's was een bloempot....een blauwe bloempot met blote engeltjes er op.
De bloempot stond daar jarenlang op een hoog, smal tafeltje te pronken.
Toen ze later hun eerste kleindochter kregen werd ze natuurlijk naar haar oma vernoemt: zo hoorde dat in die tijd. Maar omdat haar ouders wat moderner wilden doen werd het geen Trientje maar Trijntje (haha, of dat zo'n moderne naam is, maar goed...) en haar roepnaam werd Trijnie.
Het kleine meisje kwam twee keer per jaar bij opa en oma want de afstand Gelderland-Drenthe was in die tijd,zonder auto, wel wat ver.
En telkens, wanneer ze aankwam, stond daar oma Trientje met haar armen wijd open bij de voordeur om haar kleine meisje liefdevol te verwelkomen en dat gaf het kleine meisje zo'n heerlijk gevoel! (het kleine meisje van toen staat intussen vaak op dezelfde manier haar kleinkinderen te verwelkomen!)
Wanneer het meisje binnen was, liep ze altijd als eerste naar de bloempot toe om naar de blote engeltjes te kijken!
Wat vond ze het bijzonder dat deze "oude" opa en oma (van minstens 60 jaar!) zo'n, in haar ogen, vieze bloempot hadden staan! Dat kon toch niet....al die blote billetjes!
Zo'n degelijke, gereformeerde, oma die altijd een zwarte jurk met witte bloemetjes en wit kraagje droeg...... en een grijs knotje achter op haar hoofd had, die zette toch geen blote engeltjes in haar huis! Ja...toch wel.......en dat bleef het kleine meisje fascineren!

Ook hadden opa Kornelis en oma Trientje een botervloot waar water in de deksel kon. De boter kon op die manier stevig blijven wanneer het heel warm weer was. Op het deksel stond opa Kornelis....... Het kleine meisje was er van overtuigd dat het opa was omdat het mannetje er sprekend op leek: opa had vaak een pet op en was krom van de reumatiek.
Pas jaren later kwam ze tot de ontdekking dat het zo maar een mannetje was en niet opa......wat een teleurstelling was dat!

Ook had oma Trientje een prachtige theepot met een theelichtje: dat kwam alleen op zondag tevoorschijn. Het kleine meisje vond het prachtig want je kon jezelf er in zien.......ze mocht er alleen nooit aankomen!

En het meisje poetst het (niet) ijverig.......maar je kunt haar er nog steeds goed in zien!

Toen Kornelis en Trientje waren overleden kreeg hun dochter Annechien deze spulletjes als erfenis. Jaren stond het bij haar in huis. De bloempot op een stoof in de kamer en laat nu de jongste broer van het kleine meisje (die inmiddels niet meer zo klein was) er op een keer met zijn hoofd bovenop vallen!
Wat vond dochter Annechien dat jammer want het was in wel honderden stukjes gevallen!
Maar Annechien had jaren daarvoor een hele lieve man aan de haak geslagen die direct de "mooie" pot voor haar ging repareren!
Helaas is het nog steeds een raadsel waar dat ene kleine stukje toch gebleven is......misschien nog steeds in het hoofd van het broertje?? Hij doet nog wel eens raar......haha.

Na het overlijden van Annechien kreeg het, inmiddels grote, meisje het theepotje. Dat had Annechien tegen de twee broers gezegd: dat is voor Trijnie omdat ze vernoemt is naar oma Trientje.....en wat was ze daar blij mee!

Je kunt wel zien dat opa en oma dol waren op dat kleine meisje en het kleine meisje op hen!

En zo leven opa Kornelis en oma Trientje niet alleen door in het hart van het kleine meisje van toen maar ook met hun spulletjes die ze elke dag weer in haar huis kan zien!
Zo hebben de spulletjes hun waarde wel bewezen......dingen met een verhaal en dat wordt nooit weggedaan!

De Galanthofiel.....(en niet aan je man verklappen!)

Natuurlijk willen jullie weten wat dat is ......vandaar hierbij even een wetenschappelijke uitleg over wat men hier onder verstaat.
Zoals de naam al aangeeft is dit een man die altijd galant is voor de vrouwen onder ons!
En zeg nou zelf: wie wil er, als vrouw, niet een Galanthofiel als man:

Hij is de man die altijd om de auto heen rent om de autodeur voor de vrouw open te doen zodat zij, met haar kokerrokje en hoge stilettohakken, bevallig uit de auto kan stappen....( wie heeft er nog een kort kokerrokje? Ik moet er trouwens niet aan denken dat ik zo lang zou moeten wachten om uit te kunnen stappen: daar heb ik echt geen geduld voor!)

Hij is de man die, wanneer je uit eten gaat, de stoel onder je aanschuift als je aan tafel gaat! (en jij stiekem 5 hopjes naar voren moet omdat je anders niet bij je bord kunt komen!)

Hij is de man die voor je uit de trap oploopt omdat hij volgens de etiquette niet achter je mag lopen want dan zou hij onder je rok kunnen kijken (alsof wij allemaal met van die opwaaiende Marilyn Monroe-rokken de trap oplopen......)

Hij is de man die de deur galant voor je openhoudt wanneer je ergens naar binnen loopt (en dat doet mijn man wel en dat vind ik wel prettig!)

Kortom: heb je een galanthofiel als man.....dan bof je!

Helaas moet ik jullie nu teleurstellen: galante mannen bestaan maar....ze heten geen Galanthofiel! Het had best interessant geleken als je had kunnen zeggen: mijn man is een echte Galanthofiel maar een Galanthofiel is iemand die gek is op: ja, lees het maar goed.........sneeuwklokjes!
Wanneer je gek bent op sneeuwklokjes en je alle soorten (19, waarvan er inmiddels 500 variëteiten bestaan!) wilt hebben dan heet je een Galanthofiel!
Ik behoor daar zelf niet bij maar vind sneeuwklokjes wel prachtig!
Deze collage is gemaakt van foto's uit mijn eigen tuin in 2015 toen er ook nog een keer sneeuw lag!

Zeg nou zelf: wat is er mooier dan zo'n voorbode van de lente die er aan gaat komen!
Maar wanneer je een echte Galanthofiel bent dan wil je alle soorten kennen, hebben, verzamelen en er alles van weten!
Je hebt er zelfs veel geld voor over (soms wel € 100,- !) om net die éne speciale in je tuin te kunnen zien! Je droomt er over om nog meer soorten te kunnen bemachtigen.....
Nee, zo'n soort liefhebber ben ik niet.....

Ik werk, als vrijwilliger, één maal per week op de kwekerij "de Boschhoeve" in Wolfheze waar ze ontzettend veel soorten te koop hebben.
Éen maal per jaar hebben ze daar dan ook een sneeuwklokjesfeest: natuurlijk iets voor de echte liefhebbers maar ook voor de mensen die deze bloemetjes gewoon mooi vinden en er wat van in de tuin willen hebben.
Het is een feest om deze bolletjes in volle bloei te kunnen zien staan! Helaas, door deze warme winterdagen, zijn de meeste nu al in bloei en is het sneeuwklokjesfeest pas op 18, 19 en 20 februari. Natuurlijk gaat dat gewoon door maar voor de mensen die ze echt in bloei willen zien staan is er de mogelijkheid om op 6 februari op een extra open dag te komen kijken. (www.boschhoeve.nl)
Deze fotocollage is gemaakt in de tuin van de Boschhoeve:

Er staan zo'n 70 kisten met verschillende soorten klaar voor de verkoop:

En wanneer je ze eenmaal in de tuin hebt staan dan komen er ieder jaar meestal meer zodat je er ook binnenshuis van kunt genieten:

En....heb je toch een hele galante man? Zeg dan maar gewoon heel liefdevol tegen hem: wat ben je toch een geweldige Galanthofiel! Ik wil wedden dat ie het een prachtige benaming vind......weet hij veel!

Decoratiemateriaal....of?

Decoratiemateriaal of afgeprijsde kerstartikelen?

Ja, jullie zullen gedacht hebben: wat is dat dan voor een rare titel!
Nou....dat komt zo: een paar weken geleden ging ik naar een tuincentrum hier in de buurt om wat voorjaarsbolletjes te kopen.
Het was zo'n zaterdag met regenachtig, triest weer en dan heb ik het nodig om wat opgevrolijkt te worden. Aangezien manlief aan het klussen was bij de jongste zoon had ik aan hem dus niks en ja, je moet dan toch wat.......een tuincentrum dus!
Ik had daar al snel mijn 2 potjes met bolletjes in de kar geladen (ja, je leest het goed......een kar, want je weet tenslotte maar nooit wat je onderweg nog tegenkomt) en liep "argeloos" de kerstafdeling op.
De afdeling met de 40% en 50% afgeprijsde artikelen.....daar ren je natuurlijk niet voorbij maar loop je even rustig doorheen.
Er werd al veel ingepakt maar er stond nog genoeg om even rond te kunnen struinen. En ineens kreeg ik een idee door de spulletjes die ik tegen kwam: ik had een magnoliatak gescoord voor weinig geld en die kon nu mooi op de kast komen te staan......maar dat moest dan een Monicatak worden! ( Naäapen is mij niet vreemd hoor....)
Ik zag veertjes en blaadjes en dacht ineens: die kunnen daar mooi in hangen. Monica van het blog hetmoonhuis.blogspot.nl had er een perentak mee versiert voor de kerst...
Ik pakte dus een zakje veertjes........

 .......en een zakje koperkleurige blaadjes....

En dat dan voor de helft van de prijs.....maar niet heus!
De kassajuffrouw was volgens mij vergeten de helft van de prijs van de veertjes af te halen dus daar wees ik haar op. "Nee hoor" was het antwoord: "de veertjes is decoratiemateriaal en dus niet afgeprijsd".
Waarop ik vroeg hoe dat dan kon, want de bak met veertjes stond bij de afgeprijsde kerstspullen tussen bakken met kerstballen in.
"Ja, dan had u maar even moeten vragen of dat decoratiemateriaal of kerstspullen waren!" zei ze op kattige toon.
 Huh.....moet IK dat vragen omdat ze geen zin hebben om op alles een sticker te doen (wat ik heel goed begrijp hoor, want er is zoveel!!) of om alles wat goedkoper is even bij elkaar te zetten???
Is dat nou klantvriendelijk? Grrr....
Moeten wij voortaan, als klant, ons bij alles af gaan vragen: zouden het afgeprijsde spulletjes zijn of decoratiemateriaal?? Zien jullie hierbij het verschil? Nou ik niet hoor!

Toen nog even naar de Violier in Bennekom (waar je wel heel klantvriendelijk geholpen wordt) waar ook de kerstspullen waren afgeprijsd. Daar kocht ik nog een paar glazen...........tja,ik vind dat het klokjesbloemen zijn maar voor de kerst zullen het wel kerstklokken zijn geweest.
En deze waren wel de helft van de prijs! Mooi hè.

Een beetje kleur mag er wel bij: een groenige kleur op de pot. Zo vind ik 'm wel leuk geworden. Natuurlijk niet zo mooi en groot als die van Monica maar voor mij is het goed zo: bedankt voor je inspiratie Monica!
En wat denken jullie: is dit een decoratiestuk of een kerstlichtje.....

                                                           Denk er aan als je zoiets koopt: wel even vragen wat het is hè!!

Recyclen.......

Vorig jaar had ik in januari veel goede voornemens waaronder afvallen, sporten, minder op de computer en een betere kok worden.......ha, niet EEN is er gelukt.....slap mens dat ik ben!
Gewoon geen doorzettingsvermogen, dat is het!
Dus....voor dit komende jaar opnieuw mijn motto:

Een betere kok worden.....laat me niet lachen!  Dat leer ik dus nooit!

Een keukenprinses ben ik nooit geweest en zal ik ook nooit worden!
Ik ben, te zien aan mijn omvang, best goed in het nuttigen van etenswaren maar koken......nee, dat is niet aan mij besteed!
Ik heb het, denk ik, van mijn moeder want die gooide wat etenswaren in een pan.....dat moest dan koken en daarna at je het op! Gekookte andijvie ( minstens een half uur/ drie kwartier gekookt) en dan met zo´n papje......bluh! Of , heel vernieuwend toen, spaghetti met smac uit een blikje.......herkennen jullie dat nog?

Wanneer ik eens een keer een recept lees van jullie dat heel makkelijk is, b.v vorig jaar het recept van Mirjam van het blog: "Hand have a nice day"  weet ik dat zelfs te verprutsen!
Ik moet jullie dus stiekem iets bekennen: ik vind koken dus gewoon NIET LEUK! Ik ben hier dus echt een uitzondering in, ik weet het, iedere vrouw vind koken toch leuk!!
Maar.....niet geklaagd: ik heb een man die graag in de keuken staat en zelfs mijn kinderen ( 2 mannen en 1 vrouw) vinden het leuk! Ik snap niet waar ze het vandaan hebben maar in ieder geval niet van mijn kant....
Maar ooit.....lang geleden wilde ik wel zo´n vrouw worden met van die handige kookhandjes. Toen we hier kwamen wonen wilde ik graag een mooie keuken met een groot fornuis: dan zou het vanzelf wel goed komen......had ik echt verwacht.
Kijk maar wat ik nodig dacht te hebben:

                                                           Acht pitten!! Twee ovens en een grill.......en ik kan het nog niet!

Maar ik ben wel heel blij met onze woonkeuken, ruimte genoeg voor meerdere personen die willen helpen (man en (schoon)kinders) en voor mensen die de krant willen lezen (drie maal raden wie dat is ....)

Je kunt wel zien dat het bij ons niet het "less is moreprincipe"  is. Ik houd wel van allerlei spulletjes in de keuken.....gezellig.
Links van de koelkast staat een hele oude koelkast die in gebruik is als drank/kookboekenkast. Ik vind ´m nog steeds mooi en ga het niet verven of logen. Dat zou ik toch wel jammer vinden.
Onderaan zit een kraantje om het water uit te laten lopen wanneer het ijs gesmolten was......

De rechterkant zit nog vol krassen van onze, inmiddels overleden, poes die altijd stiekem via de kast naar het aanrecht liep!

In het midden van de keuken staat een oud hakblok wat een makkelijke aflegplek is wanneer je de afwasmachine leeghaalt en een mooi ding om omheen te roetsen met een loopfietsje! Daar is ook wel de ruimte voor.....

Een paar industriele lampen hangen boven het aanrecht.......

Een rek met oude potten.........

Het glazenrek.....                                                                                                           en het oude lepelvaasje van mijn moeder.

Soms denk ik er wel eens over om de gebroken witte kleur van de keuken te veranderen in een mooie kleur grijs maar ik ben bang dat ik alles dan te somber ga vinden........en manlief moet het ook willen natuurlijk! Er wordt nog over nagedacht!

                                            Waar ik wel heel goed in ben is door het raam naar buiten kijken of de plantjes goed groeien......

                                                                       ach, een ieder heeft tenslotte zijn talenten.....toch?