Ik geef je een roosje m'n Roosje.....

In de tuin moet ik mijn achternaam wel eer aan doen want mijn meisjesnaam is Rozema!
Mijn moeder had vroeger ook als koosnaam voor mijn vader: Roosje....haha! En dan is het natuurlijk wel de bedoeling dat je rozen in de tuin hebt, daar kun je dan niet onderuit!
Maar.....één nadeel: we wonen hier op zandgrond en daar houden rozen niet zo van! Toch is het gelukt om wat rozenstruiken in de tuin te hebben: je moet er wel hard voor werken maar dan heb je ook wat! De bloemen verlangen héél veel mest op deze grond en ook niet iedere roos doet het hier dus dat is dan goed bekijken welke wel willen groeien en (niet onbelangrijk) ook willen bloeien.
Mijn keuze ging uit naar rozen die ook nog ruiken, dat was een eerste vereiste! Rozen horen gewoon heerlijk te geuren......daar is een roos voor gemaakt.
Verder keek ik ook nog naar de naam: de ene na de andere in een rozencatalogus heeft een deftige, franse naam en dat weet je gewoon niet wat je moet kiezen.
In mijn geval zou ik ze wel allemaal willen!
Mijn eigen naam is tenslotte een boerenhollandse naam: ik zou ook wel Violette willen heten!
Deze heet: "Guirlande d' Amour".....ja, zeg nou zelf, wie wil daar nou niet met een wijntje onder zitten!

Ook is er een roos met de naam: Zepherine Drouhin". Een wat felle kleur rose, heerlijk geurend en bloeit ook nog eens de hele zomer! En die naam......prachtig toch!

En er zijn meer die heerlijk ruiken zoals deze David Austinroos:

 

Deze deftige, heerlijk ruikende, dame heet Constance Spry. Ze vraagt wel veel aandacht maar dat is ze dan ook wel waard!  

Wanneer je over het tuinpad loopt ruik je haar al in de verte! Helaas is haar geen lang leven als bloeiende roos beschoren: ze heeft maar 3 weken.....

Op de plaats waar eerst de blauwe regen zo mooi bloeide is nu een roos zijn uiterste best aan het doen: de roos Lykkefund.We kunnen er heerlijk in de schaduw zitten.

De naam betekent in onze taal "gelukkige vondst" en dat is het ook: er zitten genoeg bloemetjes aan om ook in huis te gebruiken.

 

 

Verder hebben we nog een ramblerroos bij de boomhut van de kleinkinderen: zo kunnen opa en oma hen lekker niet zien! Spannend!

 

De roos "Veilchenblau"heeft een, voor een roos, aparte kleur: paars met in het midden wit en gele meeldraden. Wanneer al die bloemetjes bloeien een prachtig gezicht!

In deze tuin zitten wij dus op rozen, dat snap je wel!
Zelfs in de voortuin hebben we ze: dat zijn rugozarozen. Ze geuren heerlijk wanneer je het pad naar de voordeur op loopt. Na de bloei krijgen ze grote bottels voor de jam.....

 

Maar.....het is niet alleen rozengeur en maneschijn want wat doet die hier......

Zomaar een plekje ingenomen tussen de rozen? Rare combinatie!

Het lijkt wel of ze wil zeggen: hoezo een rare combinatie? Ben ik geen roos dan??

 Ach.....zo'n eenvoudig bloemetje, ik weet nog niet of ik 'm weg zal halen.

Bij mij mag veel......ik ben alleen bang dat er volgend jaar meer klaprozen zullen staan dan de rugozarozen!

Dus toch maar niet te lief zijn?

 

 

Vlakbij ons terras bloeit een ramblerroos waarvan ik de naam niet meer zeker weet: het kan de Gentiliana of de Filipes Kiftsgate zijn......ik denk de Filipes want die naam vind ik het mooiste!

 

 

Maar.....het is niet altijd rozengeur en maneschijn: wanneer de rozen gebloeid hebben krijg ik dit.....

Deze foto is van vorig jaar maar ik veeg wat af, vooral met die harde wind van gisteren.

Toch een verkeerde keuze om deze vlakbij het terras te planten?

 

 

 

Hoewel.......zo'n uitzicht vanaf de eettafel......dat zou ik toch niet willen missen!

  

Bed and Breakfast

Haha......dat bed en breakfast hebben ze wel hoor, die eigenaren van mij, maar het is gewoon een bed en ontbijt in een sleurhut en ze moeten alles zelf doen, haha!
Maar mijn eigenaar-vrouw denkt dat ze, als ze sleurhut boven deze post zet, niemand het gaat lezen!

Ik ben trouwens hun luxe caravan....aangenaam....ik heb hang-/leg-/koel-/spelletjes-/handdoeken-/ kasten en een aantal boeken- en schoenenbakken! En als toppunt van luxe heb ik ook nog een badkamer: je kunt je er zelfs in douchen! Alleen kun je dan je tenen niet wassen omdat je er niet in kunt bukken maar dat is effe een bijkomstigheid vind ik zelf!
De man en de vrouw doen dat douchen dus niet hier maar ook op deze plek heb ik tig kastjes voor ze.....maar ze gebruiken er maar 2......veel te onhandig vinden ze dat, tssss!

Verder heb ik nog een serre die ze aan mij moeten vastmaken en dat vinden ze toch een gedoe!
Ze kibbelen er altijd bij.....alsof het zo moeilijk is!
Je hoort alleen maar: "hou die stok nou eens goed vast"...."jaha, die heb ik vast"...grrrxxx, ik krijg die stok er niet in, hoe kan dat nou"........"ja, vorig jaar zei ik toch ook al dat we er een goed systeem van moesten maken"....."ja, daar heb ik nou wat aan, help eens"......"hoe moet ik die stok dan vasthouden"?.... enz, enz, enz....
Maar als alles staat gaan ze lekker in de stoel zitten met een pilsje en een wijntje en zeggen ze tegen elkaar: wat hebben we het toch goed hè. Dus....op een gegeven moment is alles wel weer oké hoor!

Met de vorige sleurhutten reden ze heel Europa door: Duitsland, Italië, Frankrijk, Zwitserland en Oostenrijk (niet met mij dus...) maar altijd  hadden ze wel wat met die dingen!
Zo hadden ze een keer een lekke caravanband op de rondweg van Parijs!! De vrouw stond met de kinderen achter de vangrail en de man moest de band verwisselen....toen dat was gebeurd en ze opgelucht in de auto zaten zei de man op de rondweg van Antwerpen: "ik heb weer een lekke band"!
De vrouw begon te lachen om dat leuke grapje maar helaas..... het was niet leuk en ook geen grapje!
Stond ze later, met caravan en kinderen, aan de kant van de snelweg en de man ging om half 6 op zaterdag nog proberen een nieuwe band te kopen!
En natuurlijk lukte hem dat: de kanjer!
De andere verhalen zal ik u onthouden anders wordt het verhaal te lang maar.....die vorige sleurhutten: ze halen het niet bij mij, dat kan ik u wel vertellen!

Ze hadden me deze dagen gestald in de Achterhoek omdat ze wilden fietsen: het zou mooi weer worden. Mij namen ze bij het fietsen niet mee: ik ben dan een blok aan het been, ik bleef dus rustig in die brandende zon staan!
En nu wil de vrouw natuurlijk, zoals gewoonlijk, allemaal foto's laten zien! Van de mooie omgeving en van wat ze allemaal hebben gedaan en gezien..... ik zou zeggen: ga je gang!

Mooie fietsroutes.....

Mooie bermen......

Maar goed dat koeien niet kunnen lezen.....

Hardwerkende boeren......

Mooie wegwijzers......


Prachtige steden met mooie oude straatjes, leuke winkels en uitnodigende terrasjes: Deventer!

 

Zelfs met een onverwachte kermis......die zag je dus overal tussendoor piepen.

 

 

Maar naast die mooie huizen met hun oude gevels hebben ze ook strakke, kleurige moderne gebouwen.....ook mooi!

 

Maar....na het zien van dit bord is de vrouw van plan om dit te gaan worden.......haha.

 

 

 

Niet dus...... ze is van plan om morgen met de kleinkinderen te gaan high tea-en bij mij binnen terwijl ik op de oprit sta.......'t is toch om je rot te schamen!

Blij dat ik donderdag weer naar mijn overdekte hotel ga........eindelijk rust!

En dan nu......uitrusten!

Wat hadden wij een superfeest! Want.....

* het weer werkte mee......
* de locatie was prachtig......
* de gasten waren allemaal met zorg aangekleed in "vintagekleding"......
* het was heel mooi aangekleed met "ouwe meuk".........
* er stonden hééééél veel fluitenkruid en lelietjes-van-dalen vlakbij.....
* daar konden we hééééél veel zelfversierde potjes mee vullen.....
* de taart was mooi en lekker.......
* het eten smaakte heerlijk.....
* de kinderen hebben zich prima vermaakt......
* de volwassenen ook trouwens....
* en het belangrijkste: het bruidspaar zag er geweldig mooi uit!!

                              KIJK MAAR:

 

( deze ene foto mocht ik met toestemming van het bruidspaar gebruiken)

 

De mensen die me volgen op Fb zullen wel denken: heb je haar weer met die foto.....haha.

Ik was toch zo aan het mutsen om de foto op Fb te zetten! Het is een officiële foto van de fotograaf en daarom dacht ik dat het niet gelukt was......staat ie er twee keer op!

Ik ben een trotse moeder, dat is zo, maar twee keer.....dat is een beetje te veel van het goede hè!

Nou ja.....jullie kijken er maar overheen hoor!

 

De ceremonie was ontroerend: ik mocht als moeder ook mijn steentje bijdragen met in mijn toespraak het refrein van het lied:"mag ik dan even bij jou" van Claudia de Brey. En natuurlijk keek ik, mede namens Piet, terug op ons leven samen met onze zoon en de goede band die we met hem hebben! En over de schoondochter die we in ons hart hebben gesloten.....het was een mooi moment.

 

De dinsdag voor de bruiloft hebben we alle "ouwe meuk" van ons en van het bruidspaar in een groot busje gedaan met daar achter een aanhangwagen met "oude"stoelen.

De grote bus die ze besteld hadden bleek er niet te zijn waardoor vader en zoon nog een keer de route terug moesten rijden om de rest nog op te halen! Leuke vrije-tijds-besteding!

Daarna moesten we natuurlijk alles voor de tweede keer uitladen en in een schuur zetten.

Gelukkig is de Dominicaanse moeder van de bruid goed in eten koken, dus er werd goed voor ons gezorgd bij ontbijt, lunch en avondeten.

 

 

Woensdag was ik druk geweest met fluitenkruid en lelietjes-van-dalen plukken voor de aankleding: dat groeide daar op dat landgoed in overvloed!

De mannen hadden het druk met een grote tent opzetten, de vlondervloeren klaarleggen om op te dansen, houtsnippers strooien en de grote spullen klaarzetten.....

Ik werd geholpen bij het vullen van de potjes en de aankleding: en dat zag er uiteindelijk prachtig uit!

De zelfgemaakte aanwijsborden van Piet vielen goed in de smaak.....

 

 
 
 
 



















Er stonden 2 oude typemachines op een tafel waar een ieder die dat wilde, een wens kon typen: er ging een wereld voor de kinderen open: die kennen allen Ipads en laptops.....dat er zomaar direct letters op een papier kwamen was voor hen wel heel bijzonder! Ze waren er niet weg te slaan....

 

De gehele entourage zag er zo uit zoals het bruidspaar het voor ogen had: landelijk met een hele ongedwongen sfeer:

 

 

De dag ervoor hadden onze zoon ik samen de bloemen uitgekozen voor het "landelijk"boeket. Ik vond het maken er van reuze spannend maar de bruid was gelukkig helemaal tevreden.

  

 

 De dag daarvoor had ik voor haar al een "landelijk" boeket gemaakt die onze zoon haar, tot haar verbazing, aanbood bij het avondeten.  Flauw geintje hè, maar zoonlief en ik vonden het wel grappig: jij wilt een landelijk boeket......dan kan je het krijgen ook....haha.

Landelijk genoeg zou ik zeggen....

 

 

En dan hier onze hartenbreker in vintagestijl.....hij stal de show! (vooral in z'n eentje op de dansvloer!

 

 

 

En de bloemenmeisjes van het bruidspaar zochten

later bloemetjes voor zichzelf uit......er groeide tenslotte genoeg in het weiland.

 

 

In de middag hadden we allemaal potjes geverfd en er een wens in gedaan terwijl het bruidspaar een fotoshoot had......

 

 

Bij daglicht.......                                                                                               ........en 's avonds.

 

 

 

De sliertjes van de erehaag hebben we in het hout gestoken ter versiering.....

 

En de koffie werd op deze vuurtjes klaargemaakt  met perculators erop, een heel leuk idee,heerlijke koffie (jammer genoeg een foto zonder de perculators) en het paste helemaal in de sfeer......
Het hoofdgerecht was een varken aan het spit (jakkie....niks voor mij) maar gelukkig was er ook heerlijke zalm!

 

Tot 's nachts 1 uur is er gedanst op muziek uit de jukebox: een heerlijk sfeertje....

 

 En dan na zaterdag opruimen en dinsdag weer alles naar huis brengen mogen nu de voetjes niet van de vloer maar op de tafel....... 

  

 

De foto's zijn niet van zeer goede kwaliteit, de meeste zijn van de mobiel en een moeder die tijdens de ceremonie foto's maakt is toch ook geen gezicht!! Dus....geen kleding van mij te zien.

 

En vanaf morgen ga ik jullie verhalen ook weer eens bekijken........ sorry, daar had ik eventjes geen tijd voor!

 

 

Van een bos krullen tot een bos bloemen.....

Over 2 weken gaat onze jongste zoon trouwen......de kleine krullenbol is groot geworden! En moeders krijgen op dit soort momenten soms een beetje heimwee naar lang vervlogen tijden.
Tijden waarin je voor je gevoel zelf nog jong was.....je kinderen nog klein en je de tijd nog wel even stil had willen laten staan.
De tijd dat je nog zo'n vrolijk jongentje met een bos krullen om je heen had!
Maar die tijd is toch echt wel voorbij.....evenals die krullenbol! Die verdween in de pubertijd en moest plaats maken voor een eh.........hanenkam!!
En dat moest er dan zo uit zien: ( ja ik weet het: ik kan niet tekenen....)

Maar dan zegt een wijze moeder niet: dat lukt niet als je krullen hebt.....nee, ze houd wijselijk de mond!! En dan hoor je na een half uur de schreeuw:  " mamaaaa.....kun je me helpen?
"Dat stomme haar wil niet rechtop blijven staan, d'r blijft zo'n idiote krul bovenin staan, grrxxx!!!"
(jaaaha.....dat had ik met m'n wijze moederhoofd je ook wel kunnen vertellen....maar wederom houd ik wijselijk mijn mond!!)
Wat staat ons te doen....volgens zoonlief moet er behangplaksel in dan blijft het wel rechtop staan! (haha)
Moeder helpt hem daarmee en warempel: een rechtopstaande hanenkam is het resultaat, geweldig mooi! (maar niet heus)
Zoonlief stapt op de fiets om het uitgaansleven zo'n 6 kilometer verderop te bezoeken.....met de hanenkam.
Onderweg overvalt hem een regenbui.....nee, nu mogen jullie niet lachen hoor, dit is dramatiek ten top!!
Aangekomen op de plek van bestemming heeft hij een gezicht vol behangersplaksel en een platgeslagen  hanenkam.....tja, daar versier je geen meisjes mee!
En dan weet je, zo'n "fase" gaat wel weer over: bij de oudste ben ik eens naar boven gehold omdat ik dacht dat hij hevig stond te overgeven, bleek het zijn "muziek" te zijn......tja!

 En had jongste die krulletjes nog maar......kijk nou toch hoe schattig:

 


















Nu moet ik zeggen: zo'n kerel die altijd in kapotte spijkerbroeken loopt met kistjes aan z'n voeten en nu ineens verandert in een man in pak.....ja, dat heeft ook wel wat hoor! Wat kan je dan, als ouders, ook weer trots zijn!




De a.s bruid heeft mij gevraagd om haar bruidsboeket te maken....wat een eer hè! Maar ook wel spannend hoor. Ze wil graag een soort veldboeket van  bloemen die bloeien in de pluktuin vlakbij de plek waar de trouwerij plaatsvind.

Wat het dan gaat worden is ook voor mij nog een verrassing omdat je niet weet wat er dan bloeit in die tuin. Ik ben benieuwd wat het zal gaan worden en ik ga ontzettend mijn best doen.....dat snappen jullie natuurlijk wel!
Ook ga ik de bloemen op de tafels verzorgen.....ik hoop in ieder geval dat het fluitekruid dan ook nog zal bloeien aan de kant van de weg want dat past wel goed bij een bruiloft in een hooiberg!

Deze onderstaande bloemen zullen het in ieder geval niet worden.....die staan in onze eigen tuin maar het verhaal moet toch wat verlevendigd worden met wat foto's vind je niet? En de tuin wordt weer zo mooi.....echt genieten!

 

De akeleien beginnen nu overal in de tuin te bloeien: ze hebben zich weer heerlijk, in verschillende kleuren, uitgezaaid. Altijd weer een verrassing waar ze opkomen!

                    Ook de bosviooltjes zijn er weer: die mogen ook opkomen waar ze willen, dat vind ik er juist zo leuk aan!

                                                                                 De vroeg bloeiende clematis.

                                                               Vogelmelk is een bolletje dat verwilderd maar ook her en der op mag komen....

                                      
                                       Wat is dat vergeet-mij-nietje toch altijd een lief bloemetje! Die mag ook overal opkomen.....

                                       Ik ben toch wel aardig voor mijn bloemen hè... zo'n toegeeflijk typje.......!

                









                                    De wilde hyacinthen bloeien nu overal in het bosachtige gedeelte van de tuin!

En dan nog even een vraag aan jullie: willen jullie a.u.b allemaal duimen voor mooi weer zodat het niet 2 gebroken hartjes zullen worden die gaan trouwen?


En wij......wij gaan die dag enorm genieten want dat mag wel na al ons werk: Piet heeft inmiddels 16 van deze borden getekend en beschilderd en ik.....ik heb een jurk!!